SLAVIMO ĐURĐIC! Žene na ovaj praznik jednu stvar nikako ne bi trebalo da rade

Danas je Đurđic, jedna od najčešćih slava srpskih porodica. Po hrišćanskom učenju, Sveti Georgije prvi je u redu svetih ratnika sa štitom i krstastim mačem

Sveti Georgije pogubljen je 303. godine, zato što je, kao Hristov vojnik, odbio poslušnost caru Dioklecijanu, velikom progonitelju hrišćana, izjavivši da se ne plaši da umre za svoju veru.

Svetac je veoma poštovan u našem narodu. Slavi se dva puta godišnje - 16. novembra po novom kalendaru, kao Đurđic, praznik prenosa moštiju svetitelja u Palestinu i polaganja u velelepni, njemu posvećeni, hram, i 6. maja kao Đurđevdan, dan smrti Svetog Georgija, velikomučenika i borca za hrišćanstvo.

Đurđic je slava ili preslava mnogih srpskih mesta i porodica.

Označava početak Vučjih dana ili Mratinaca, dana do Mratindana, 24. novembra.

Narodna verovanja i običaji

Period od Đurđica do Mratindana, naziva se mratinci ili vučji dani jer je Sv. Mrata (slavi se 24. novembra po gregorijanskom kalendaru) zaštitnik vukova. Po starim običajima u vreme mratinaca ništa se ne daje iz kuće, ne prede se vuna i ništa se ne pere.

Krojači i obućari odmaraju, a žene ne rade ručne radove.

Vukovi se u tim danima ne love jer to donosi nesreću.

U Zapadnoj Srbiji bio običaj da se ovim danima u ranu zoru zakolje crno pile ili mladi crni petao, na kućnom pragu sa vezanim kljunom.

Veruje se da na Đurđic narod posebno "pogleduje" u nebo, a ako je vedro, zima će biti oštra i sa dosta mraza. Magla od Đurđica ili tokom mratinaca najavljuje promenljivu zimu.

Prema narodnom verovanju zima dolazi sa Đurđicem, a odlazi sa Đurđevdanom. 

Bonus video: