U ovom srpskom manastiru su nerotkinje rodile, a slepi progledali! Zbog Čudotvorne ikone Presvete Bogorodice dolaze ljudi iz svih delova sveta! Foto

U Manastiru Beočin koji proslavlja slavu Spasovdan i crkvi posvećenoj Vaznesenju Hristovom na Svetoj srpskoj planini Fruškoj gori, vernici svakodnevno pronalaze utehu ispred čudotvorne ikone Majke Božje

 

Između dva brega, tamo gde protiče Ljuti potok koji ističe iz bregovitih šuma i utiče u Dunav, u mestu Beočin na Fruškoj gori nalaze se manastir i crkva koji pripadaju Eparhiji sremskoj SPC i predstavljaju nepokretno kulturno dobro kao spomenik kulture od izuzetnog značaja.

Čudotvorna ikona Presvete Bogorodice

Beočinski manastir je nadaleko čuven po ikoni čudotvorne Presvete Bogorodice. Ona se u ovom zdanju nalazi već 500 godina i oni koji su se pred njom molili doživeli su čuda -  žene koje nisu imale poroda ostvarile su se kao majke, mnogi su progledali i prohodali.

Foto: Informer/B. P.

Zbog čudotvorne ikne Presvete Bogorodice u Beočin dolaze ljudi iz svih delova sveta, i stari i mladi, i žene i muškarci. Ipak, najviše je žena koje dolaze kako bi se Beočinskoj majci pomolile za potomstvo. 

Foto: Informer/B. P.

Kako je igumanija rekla, pre nekoliko dana je žena koja se pred Čudotovornom ikonom molila i za koju su čitane molitve, na svet donela zdrave trojke.

Kako kažu u manastiru, Bogorodica je molitve za potomstvo uslišila više od 200 žena. Kako igumanija manastira kaže, mnogi se vraćaju sa decom kako bi se zahvalili.

- Žene dolaze da se pred ikonom Majke Božje mole za porod i Bogorodica je mnogima uslišila molitve. kasnije dolaze da nam se zahvale - kaže igumanija.

Foto: Informer/B. P.

Žena koja je godinama bila slepa progledala je nakon što se čistog srca pomolila Presvetoj Bogorodici, još jedno je od mnogobronijih čuda. 

Ikona Presvete Bogorodice ranije se nalazila u grobljanskoj kapeli. U ratu sa Turcima kapela je porušena i jedino je Čudotvorna ikona ostala čitava. Tada je preneta u crkvu i od tada se nalazi na sadašnjem mestu.

Istorija manastira

Nema pouzdanih podataka o tačnom vremenu osnivanja manastira, ali se u dokumentima manastir Beočin prvi put pominje između 1566. i1567. godine. U Austro-Turskim ratovima, manastir je oštećen i napušten.

Posle Velike seobe Srba, manastir su obnovili izbegli kaluđeri manastira Rače, između 1697-1699. godine. Isti monasi su sagradili i privremenu crkvu od drveta. Poznati su pod imenom Račani.

Foto: Informer/B. P.

Po rušenju stare drvene bogomolje, sagrađena je današnja manastirska crkva sa trospratnim zvonikom. Manastirski konaci okružuju crkvu sa južne i zapadne strane. Manastirski kompleks je potpuno obnovljen 1893. godine, a manje izmene izvedene su 1921. godine.

Manastir nikada nije bio oslikavan.

U manastiru se nalaze mošti Svetog Vladike Varnave Nastića, najmlađeg srpskog svetitelja, koji je umro 12. novembra 1964. godine u manastiru.

Današnja igumanija u manastiru Beočin je Varvara Radosavljević.

Foto: Informer/B. P.

Park

S južne strane manastira se nalazi veliki park koji su zasadili Francuzi.

Iz Pariza je u Beočin došla grupa baštovana koja je održavala Versajski park. U manastirskom vrtu su izgradili malu kopiju Versajskog parka sa fontanom u sredini. 

Foto: Informer/B. P.

Izgrađene su staze sa niskim zimzelenim rastinjem. Zasađeno je mnogo vrsta retkog cveća, ukrasnog šiblja i retkog drveća, čak su donete i neke vrste ptica koje postoje u Versajskom parku u Francuskoj kako bi replika bila što približnija pravom parku.