Tragedija za tragedijom: Supružnici stradaju od plina u različitim gradovima

Tragična vest o pronalasku beživotnih tela supružnika I.N. (41) i B.N. (38) , koja su pronađena su u porodičnom stanu u Nišu, a pretpostavlja se da su se supružnici otrovali plinom, još jedna je u nizu tragedija u različitim mestima i gradovima u Srbije, gde su bračni parovi stradali od ovog gasa.

Podsetimo da su krajem marta ove godine u stanu u Ulici Emila Gavrila 23 u Zrenjaninu pronađena tela Nenada Bilića (25) iz Zrenjanina i njegove trudne nevenčane supruge Katarine Jovanović (23) iz Ruskog sela, a i  oni su se ugušili gasom iz plinske peći.

Kulturnu javnost u Srbiji potresla je vest od 7.marta 2021. godine, kada su na sličan način u svojoj kući u Reljkovićevoj ulici u Petrovaradinu, živote tragično izgubili veliki srpski pesnik Milan Nenadić (73) i njegova supruga Ileana Ursu Nenadić (67), književnica i prevodilac mnogih književnih dela sa srpskog na rumunski i obrnuto.

Njih dvoje su se ugušili od gasa koji je curio tokom noći, dok su spavali, a gasni kotao se nalazio u kuhinji. Beživotna tela je pronašao njihov sin, koji je došao da ih obiđe. On je pozvao Hitnu pomoć, ali je dežurna lekarska ekipa, po izlasku na teren, mogla samo da konstatuje smrt bračnog para. Na telima nije bilo tragova nasilja – ispričao nam je tada izvor upoznat sa ovim događajem.

Milan Nenadić je smatran za jednog od najboljih savremenih pesnika u nas, a dobitnik je velikog broja književnih nagrada.

- Milan je bio veliki pesnik, boem, zanimljiva i višeslojna duša neprevaziđenog književnog izraza. Oleana je mnogo zadužila srpsku i rumunsku književnost svojim delima, prevodima i antologijama. Zaista sam tužan dok ovo pišem, jer sam bio svedok njihove čiste i neprolazne ljudske i književne veličine - naveo je tada Igor Mirović, predsednik Pokrajinske vlade.

Antrfile

Kosmetski pesnik, dobitnik mnogih književnih nagrada i lekar - internista  Dragan Ničić – Cinoberski je preminulom umetničkom paru posvetio pesmu:

DRAGANOV PRSTEN

Milanu Nenadiću

I bješe razmena mrtvijeh

U mjestu zvanom Grahovo

I bješe vrisak i plač

I jopet

I ponovo

 

Tu bješe neka žena

Kovčeg svoj tražiše nanovo

Kad joj u krilo spustiše

Kutiju za cipele Borovo

 

Zagleda majka kutiju

Bijela je ko dječiji ćivot

A kad joj ruke zadrhtaše

Znala je gotov je život

 

I raskrili se bjelina

I raširi se zjena

I pade majka na koljena

I živa

I ubijena

 

I krenu prastarim poljem 

Lelek iz srca nijem

Jooj ruko Dragana moga

I prsten na ruci

Njen

 

I krenu ruka Draganova

Da se pozdravi sa svima

I bješe ljetnje vrijeme

I nasta međ ljudima zima

 

I zaklopi majka kutiju

I uze cipele nove

Za život posle života

Što isto život se zove