Najnovije otkriće turskih arheologa: Da li se ovde nalaze mošti Svetog Nikole? (VIDEO)

Gradili je carevi

Iznad crkve u kojoj je Sveti Nikola sahranjen, novu crkvu podigao je 520. godine vizantijski car Justinijan Veliki. Ona je bila bogomolja pravoslavnih hrišćana između 5. i 12. veka ali je urušavana zemljotresima, poplavama i ratnim pohodima.

Obnavljana je između 8. i 9. veka, a posle uništenja u pljačkaškom pohodu Arapa, crkva je obnovljena onako kako i danas stoji, uz pomoć cara Konstantina.

U 19. veku ruski car Nikolaj I dodao je kupolu i napravio druge izmene u njenoj vizantijskoj arhitekturi. Crkva je nastavila da funkcioniše sve do njenog konačnog napuštanja 1923. godine, kada su preostali Grci iz Demrea morali da napuste zemlju tokom razmene stanovništva između Grčke i Turske. Ponovo je otvorena 1956. godine, a na listi svetske baštine UNESCO-a nalazi se od 1982. godine.

Da se podsetimo

Životni put Svetog Nikole, arhiepiskopa Mirlikijskog poznat je hrišćanima celog sveta. Rođen je u bogatoj porodici u gradu Patara u oblasti Likija 270. godine.

Njegov stric, episkop Nikola Patarski, još kao dečaka, usmeravao ga je na put posvećen veri i milosrđu i vodio sa sobom kao pomoćnika. Posle smrti roditelja svoje bogatstvo podelio je siromašnima što je kasnije bilo inspiracija za kreiranje lika Deda Mraza.

Episkopi i sveštenici iz Likijske oblasti, izabrali su ga za arhiepiskopa Mirlikijskog po smrti njegovog strica.

Molitva ispred sarkofaga

Na ulazu u crkvu Svetog Nikole na zidovima su vidljive freske svetitelja, a ispod zasvođenog plafona nalazi se centralni mermerni oltar i četiri stuba oko njega. 

Foto: V. N.

Kraj sarkofaga, ograđenog staklom, u kome su se, veruje se, nalazile mošti Svetog Nikole, vernici i turisti koji posete svetinju, obavezno se pomole i zamisle želju. Crkvu svake godine poseti više od pola miliona turista, a među njima su najbrojniji Rusi. Prema podacima turističkih organizacija, i Srbi rado odlaze u obilazak ove svetinje.