Arheolozi otkrili nešto što nisu smeli: Otvorili kovčeg i srušili sve što smo znali o istoriji

U jugoistočnoj Aziji otkrivene su najstarije mumije ikada pronađene – čak 7.000 godina starije od egipatskih.

To pokazuje najnovija studija objavljena u Zborniku radova australijske Nacionalne akademije nauka, prenosi Sciencenews.net.

Radi se o telima mumificiranim dimom, pronađenim u zgrčenom i sklupčanom položaju. Među njima se nalazi i skelet muškarca star više od 9.000 godina.

Mumifikacija dimom – drevna praksa lovaca-sakupljača

Arheolog Sjao-čun Hung sa Australijskog nacionalnog univerziteta u Kanberi objašnjava da su mumije najverovatnije pripadale lovcima-sakupljačima koji su živeli na jugu Kine, u jugoistočnoj Aziji i na ostrvima pre oko 12.000 do 4.000 godina.

- Žrtve su bile vezivane u zgrčenim položajima i mesecima sušene na dimu. To je oblik mumifikacije primećen i među starosedelačkim društvima Australije, pa čak i danas u delovima Nove Gvineje - navodi Hung.

Prema njegovim rečima, ovaj oblik mumifikacije potiče iz verovanja u očuvanje tela predaka. Hung smatra da su se ta verovanja širila preko južne Azije, pa čak i ka severoistočnoj Aziji, nakon migracija ljudi iz Afrike pre oko 60.000 godina.

- Činjenica da se mumifikacija dimom proširila na ogromno područje i opstala više od 12.000 godina među autohtonim grupama je izvanredna - istakao je Hung.

Poređenja sa Egiptom i Južnom Amerikom

Južnoamerički narod Činčoro razvio je sopstvene tehnike mumifikacije pre oko 7.000 godina, koje su uključivale uklanjanje unutrašnjih organa i mozga pre nego što bi tela bila ostavljena u pustinji da se osuše.

Kod Egipćana se balsamovanje smolama i drugim supstancama pojavilo pre oko 6.300 godina i ubrzo postalo deo razvijenog pogrebnog rituala.

Hungova istraživačka grupa analizirala je 95 nalazišta u jugoistočnoj Aziji i na ostrvima poput Bornea i Jave. Skeleti su pronađeni u čvrsto zgrčenim ili čučećim položajima, a na lobanjama i kostima uočeni su tragovi opekotina.

Naučnici ističu da pažljivo postavljanje netaknutih skeleta i nepravilno ugljenisanje kostiju pokazuju da su tela bila polako izlagana dimu, što je isušivalo kožu i sprečavalo raspadanje.

Laboratorijske analize unutrašnje strukture kostiju, sprovedene na 54 skeleta sa 11 lokaliteta, potvrdile su dokaze o produženom zagrevanju na niskim temperaturama – ključnom za proces mumifikacije dimom.

Ostavite komentar

Pravila komentarisanja:

Komentare objavljujemo prema vremenu njihovog pristizanja. Prednost u objavljivanju komentara imaće registrovani korisnici. Molimo Vas da ne pišete komentare velikim slovima, kao i da vodite računa o pravopisu.

Redakcija Informer.rs zadržava pravo izbora, brisanja komentara, ili modifikacije komentara koji će biti objavljeni. Prema Zakonu o informisanju zabranjeno je objavljivanje svih sadržaja koji podstiču diskriminaciju, mržnju ili nasilje protiv lica ili grupe lica zbog njihovog pripadanja ili nepripadanja određenoj rasi, veri, naciji, etničkoj grupi, polu ili zbog njihovog seksualnog opredeljenja.

Nećemo objavljivati komentare koji sadrže govor mržnje, psovke i uvrede. Sadržaj objavljenih komentara ne predstavlja stavove redakcije Informera ili portala Informer.rs, već isključivo stavove autora komentara.

Sugestije ili primedbe možete da šaljete na redakcija@informer.rs.