Vaskrsao je! Zapis o Isusu star 2.000 godina šokirao naučnike (FOTO)

Prema Bibliji, Isus Hristos je razapet na krst, a zatim je trećeg dana vaskrsao i ukazao se svojim sledbenicima, pre skoro 2.000 godina.

Sada je jedan istraživač uočio formulacije u kasnijim verzijama gotovo 2.000 godina starog teksta za koje smatra da bi mogle da čuvaju tragove prvobitnog zapisa o tome kako se Isus, nakon raspeća, pojavio živ pred svojim sledbenicima.

Sporni odlomak pripisuje se Flaviju Josifu, jevrejskom istoričaru koji nije bio hrišćanin i koji je svoje izvorno delo završio oko 93. ili 94. godine nove ere.

Poznat kao Testimonium Flavianum, ovaj odlomak nalazi se u delu "Judejske starine", u kojem je Josif opisao istoriju jevrejskog naroda.

U njemu se navodi: "Pojavio im se ponovo živ trećeg dana, jer su božanski proroci unapred prorekli ovo i mnoga druga čuda u vezi s njim." Originalni rukopis Flavija Josifa nije sačuvan.

Nezavisni istraživač iz Španije Hesus Fernandes-Pedrera Korea uporedio je grčke, latinske, arapske i sirijske verzije teksta, koje su sačuvane zahvaljujući kasnijem prepisivanju, citiranju i prenošenju, kako bi utvrdio koje bi formulacije mogle da potiču iz izvornog zapisa.

U sve tri verzije – latinskoj, arapskoj i sirijskoj – navodi se da se Isus nakon raspeća pojavio živ pred svojim sledbenicima.

U sačuvanoj grčkoj verziji piše da se Isus trećeg dana pojavio živ i da je taj događaj povezan sa biblijskim proročanstvima, dok se u latinskoj navodi da se „trećeg dana pojavio pred njima živ“.

Arapska verzija posebno naglašava da je reč o nečemu o čemu su govorili Isusovi učenici.

Fernandes-Pedrera Korea smatra da bi upravo ova formulacija mogla da sačuva tragove starijeg odlomka u kojem je Josif zabeležio ono što su Isusovi sledbenici tvrdili da su videli. Prema njegovoj pretpostavci, kasniji hrišćanski prepisivači mogli su da izmene tekst tako da se njihova svedočenja pretvore u neposrednu tvrdnju da je Isus vaskrsao.

Studija, koja još nije prošla stručnu recenziju, upoređuje četiri verzije spornog odlomka sačuvane na grčkom, latinskom, arapskom i sirijskom jeziku, kroz vekove prepisivanja, citiranja i prepričavanja.

Latinska verzija potiče s kraja četvrtog veka, dok arapska i sirijska potiču iz desetog, odnosno dvanaestog veka.

Istraživanje se, dakle, bavi kasnijim prepisima i prenošenjem Josifovog dela, a ne rukopisom koji je sačuvan iz vremena kada je istoričar živeo.

Upoređivanje različitih verzija istraživačima pruža tragove o tome kako se sporni odlomak menjao tokom prepisivanja i prenošenja kroz istoriju.

Fernandes-Pedrera Korea je u svojoj novoj analizi ponovo razmotrio prevedene verzije i zaključio da razlike među njima mogu da ukažu na to kako je odlomak prvobitno izgledao.

Jedan od tragova, prema njegovom tumačenju, jeste formulacija koja više podseća na hrišćansko propovedanje nego na način na koji bi jedan nehrišćanski istoričar opisivao događaje.

U sačuvanoj grčkoj verziji navodi se: "Pojavio im se ponovo živ trećeg dana, jer su božanski proroci unapred prorekli ovo i mnoga druga čuda u vezi s njim."

Fernandes-Pedrera Korea posebno izdvaja deo o ispunjenju proročanstava, smatrajući da je reč o izrazito hrišćanskom načinu izražavanja, zbog čega se postavlja pitanje da li bi Josif zaista napisao tu rečenicu u takvom obliku.

U drugim delovima svojih dela, Josif je beležio verovanja i tvrdnje različitih jevrejskih verskih grupa, ne prihvatajući ih nužno kao istinite.

Istraživač smatra da je na sličan način mogao da zabeleži i iskustva koja su opisivali Isusovi sledbenici – odnosno njihova svedočenja da su ga videli živog nakon raspeća.

Prema toj pretpostavci, kasniji hrišćanski prepisivači mogli su da prošire takav zapis i pretvore ga u direktnu tvrdnju da je Isus vaskrsao i time ispunio biblijska proročanstva.

Ipak, istraživač naglašava da je ovakvo tumačenje moguće, ali ne i dokazano. Sačuvane verzije ne omogućavaju da se sa sigurnošću utvrdi koliko je Josif prvobitno napisao o Isusovom vaskrsenju.

Naučnici već dugo osporavaju i druge delove ovog odlomka koji deluju kao da izražavaju hrišćanska verska uverenja, zbog čega se sumnja da su naknadno dodati.

Najjasniji primer je tvrdnja da je Isus "bio Hristos".

U latinskoj verziji navodi se da se verovalo da je Isus Mesija, u sirijskoj da je smatran Mesijom, dok se u arapskoj verziji opreznije kaže da je on "možda" bio Mesija.

Istraživač je ukazao i na spise Origena, ranohrišćanskog pisca koji je tvrdio da Josif nije prihvatao Isusa kao Mesiju.

Prema njegovom mišljenju, ovi tragovi predstavljaju najjači dokaz da direktna tvrdnja da je Isus bio Hristos nije bila deo izvornog teksta.

Još jedna sporna formulacija dovodi u pitanje da li Isusa uopšte treba nazivati čovekom, sugerišući da je bio nešto više od ljudskog bića. Ona nedostaje u arapskoj verziji, ali se pojavljuje u latinskoj i sirijskoj.

Istraživač smatra da bi njeno odsustvo moglo da bude posledica toga što je Agapije skratio odlomak, zbog čega je teže utvrditi da li je ta formulacija naknadno ubačena.

Fernandes-Pedrera Korea je mnogo sigurniji kada je reč o završnoj rečenici, u kojoj se navodi da su Isusovi sledbenici nastavili da postoje i u vreme kada je Josif pisao svoje delo.

Prema njegovom tumačenju, način na koji je ta rečenica sročena i tema o kojoj govori odgovaraju Josifovom stilu pisanja, a među sačuvanim verzijama nema značajnijih neslaganja u tom delu teksta.

BONUS VIDEO