Reakcija Muzeja žrtava genocida na odluku Valentina Incka da nametne izmene Кrivičnog zakona Bosne i Hercegovine!

Muzej žrtava genocida, međunarodno referentna ustanova koja se bavi istraživanjem genocida počinjenog nad pripadnicima srpskog naroda i Holokausta, kao i negovanjem kulture sećanja na njihove žrtve, sa žaljenjem konstatuje da je g. Valentin Incko, visoki predstavnik međunarodne zajednice u Bosni i Hercegovini, na samom kraju mandata dao snažan podstrek reviziji nedavne tragične istorije time što je nametnuo izmene Кrivičnog zakona Bosne i Hercegovine kojima se, pored ostalog, sankcioniše javno odobravanje, poricanje, grubo umanjivanje ili opravdavanje ,,genocidaʼʼ u Srebrenici počinjenog u julu 1995. godine

Nakon detaljne analize odluke g. Incka, Muzej žrtava genocida saopštava sledeće:

a. Sam čin koji podrazumeva nametanje jedne pravne norme na sasvim jasan način svedoči o tome da je njegov realizator svestan toga da je ta i takva norma duboko antipravna, anticivilizacijska, pseudoistorijska i, konačno, u suprotnosti sa elementarnim istorijskim činjenicama, odnosno sa načinom na koji se pravno kvalifikuje određeni zločin počinjen u okolnostima građanskog sukoba.

b. Svesno izvlačeći iz nedeljivog istorijskog konteksta jedan zločin i proglašavajući ga genocidom, suprotno definiciji genocida koju je dao njen tvorac Rafael Lemkin (Axis Rule in Occupied Europe, 1944), Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju, na čije se pojedine krajnje problematične presude poziva g. Incko, uspostavio je snažne osnove za mobilizaciju brojnih generacija na postjugoslovenskim prostorima na novu mržnju i nasilje. 

Drugim rečima, umesto da zadovolji pravdu, utvrdi nesporne činjenice, sankcioniše sve odgovorne i pruži pravnu, moralnu i ljudsku utehu i podršku žrtvama, njihovim najmilijima i potomcima, Međunarodni ad hoc krivični sud za bivšu Jugoslaviju, a sada i g. Incko, načinili su jasan otklon od istinske pravde u pokušaju da kao neprikosnovenu i neupitnu istorijsku istinu uspostave pravnu kvalifikaciju koja ne korespondira sa činjeničnim karakterom tragičnih istorijskih događaja koji su se desili u Srebrenici u julu 1995. godine.

v. Odluka g. Incka je očita reakcija na temeljan i detaljan, činjenicama potkrepljen nedavno objavljeni izveštaj tima međunarodno priznatih stručnjaka koji je ratni zločin počinjen na području Srebrenice u julu 1995. godine ispravno kvalifikovao kao takav, ukazujući da on u sebi ne sadrži elemente genocidne namere, odnosno genocidne radnje.

g. Nevešto, a sve sa ciljem da uspostavi nepostojeći i nemogući istorijsko-pravni paralelizam između Povelje Međunarodnog vojnog suda pridružene uz tzv. Londonski sporazum od 8. avgusta 1945. godine sa pojedinim istorijski i pravno problematičnim presudama ad hoc Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju, g. Incko je demonstrirao to da svoju ulogu visokog predstavnika međunarodne zajednice u Bosni i Hercegovini doživljava kao istinskog i svesnog egzekutora (ubice) istine, prava i istorijske pravde.

O tome možda ponajbolje svedoči i činjenica da je Međunarodni vojni sud (poznatiji pod nazivom Nirnberški) 1945. godine bio osnovan kako bi utvrdio činjenice i sankcionisao odgovorne za ratne zločine počinjene tokom globalnog međunarodnog i međudržavnog sukoba kakav je bio Drugi svetski rat, dok je ad hoc Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju formiran kako bi sudio odgovornima za zločine počinjene na teritoriji samo jedne suverene države tokom tragičnog građanskog sukoba koji je sadržavao sve elemente međunacionalnog i međuverskog konflikta.

Imajući sve prethodno saopšteno u vidu, Muzej žrtava genocida još jednom ukazuje na činjeničnu utemeljenost, stručnost i objektivnost nedavno objavljenog izveštaja grupe međunarodnih eksperata u vezi sa tragičnim događajima koji su se zbili u Srebrenici u julu 1995. godine i izražava žaljenje zbog neodgovorne odluke g. Incka čije se će zabrinjavajuće i potencijalno veoma posledice tek osetiti u godinama i decenijama koje slede.