MARINIKA, DOKLE SEŽE TVOJA MRŽNJA PREMA SRBIMA?! Ova izjava o Hrvatima i konc-logorima je mnogo, čak i od Tepićke! /FOTO/

Marinika Tepić, Đilasova zamenica i glavna propagatorka antisrpske genocidne histerije, svoju veštinu u propagandnom ratu protiv naše zemlje brusila je godinama, pa je svojevremeno došla do izmišljene informacije da su tokom rata u Hrvatskoj srpske vlasti na teritoriji Srbije, tačnije u Vojvodini, držale koncentracione logore za mučenje hrvatskih zarobljenika

Ovo njeno „otkriće” kao glavni, lažni dokaz za postojanje fantomskih logora u okolini Zrenjanina, u kojima su navodno zlostavljani Hrvati, poslužilo je Hrvatskom kulturnom veću (HKV) iz Zagreba da konstruiše bolesnu srbofobnu priču o iživljavanju Srba nad nedužnim stanovnicima lijepe njihove.

Naime, u tekstu iz oktobra 2009, objavljenom na sajtu HKV pod naslovom „Tko je ubijao Hrvate, a danas prešućuje”, stoji da je zvanični Beograd držao pripadnike hrvatske nacionalnosti zarobljene u koncentracionim logorima nedaleko od Zrenjanina, tačnije u naseljima Stajićevo i Begejci (današnji Torak).

„OTKRIĆE” MLADE NOVINARKE

Potpisnik ovog teksta poziva se na profesionalno iskustvo Marinike Tepić koja je, kako ističe, kao mlada novinarka slučajno došla do dokaza o postojanju dva mesta u kojima su tobože mučeni hrvatski zarobljenici.

– Koliko je (ne)postojanje konc-logora bila tab- tema u Srbiji (a ni danas nije ništa bolje), najbolje svedoči i ovo: Marinika Čobanu (devojačko prezime Tepićeve, prim. aut.) kao mlada novinarka 2002. godine pukim slučajem saznala je da su u Stajićevu i u Begejcima krajem 1991. godine postojali logori za Hrvate. Ona je, naime, došla da izveštava o podizanju crkve u susednom selu – piše u ovom „istraživačkom” radu koji, da bi potkrepio ovu tvrdnju, citira Tepićkine reči:

– Sasvim slučajno sam u razgovoru sa meštanima saznala da nijedan sveštenik ne želi da osvešta tu pravoslavnu crkvu iz prostog razloga što su cigle koje su u nju zazidane dobijene od susednog sela Begejci, i to od građe štala gde su se nekad nalazili hrvatski zarobljenici, odnosno logoraši. Kako dalje stoji u tekstu, po ovome se može jednostavno zaključiti da su Hrvati bili smešteni u štalama za stoku, a cigle tih štala, kako se dodaje, srpski neimari ugradiše u pravoslavnu bogomolju. Morbidno, cinički i sramotno.

Foto: printscreen