NEBOJŠA BAKAREC: Ustaške pretnje iz Crne Gore

Događaji na Cetinju izazivaju zebnju i zabrinutost. Šta je uzrok ovakvog ludila i histerije? Mržnja prema Srbiji? Mržnja prema Srbima? Mržnja prema SPC? Ili sve zajedno? Srpski Patrijarsi su oduvek bez problema posećivali Crnu Goru, i prisustvovali ustoličenjima crnogorskih mitropolita SPC, na Cetinju. Prvi put u istoriji SPC, to je postao problem. Zbog čega? Zbog toga što se propali diktator Milo Đukanović oseća ugroženo, i zbog toga želi da destabilizuje Crnu Goru, i da izazove krvoproliće.

 

Mnogi zaboravljaju da je Milo Đukanović i dalje na vlasti u Crnoj Gori, da je predsednik, i da DPS sa partnerima vlada mnogim gradovima i opštinama. Dakle, u Crnoj Gori imamo na delu kohabitaciju slabe Krivokapićeve vlasti, sa vlašću Mila Đukanovića i DPS. Jedan deo vlasti u Crnoj Gori i dalje žuri da zaokruži procese otimanja srpskog nasleđa u Crnoj Gori, uništenja SPC u Crnoj Gori, stvaranja crnogorske crkve, rasrbljavanja Crne Gore, konvertovanja Srba u Crnogorce, dovršetak procesa kreiranja novog crnogorskog etnosa i identiteta, pretapanja srpskog jezika u „crnogorski“ jezik, širenja srbofobije i antisrpstva.

Danas oko 14 časova, sam na svoj „Youtube“ kanal, postavio snimak pod nazivom „Crnogorske Milove ustaše, psuju SPC i Srbe, 4.9.2021. 13 i 20 časova, ispred Cetinjskog manastira!“. Postavio sam i druge snimke koji prikazuju nasilje milogoraca u, i oko Cetinja. Uz prvi snimak sam postavio komentar (opis) koji glasi: „Crnogorske Milove ustaše skandiraju, vređaju i psuju SPC i Srbe, 4.9.2021. 13 i 20 časova, ispred Cetinjskog manastira: "Što ste na nas digli hajku, četničku vam je*em majku". Zbog čega? Zbog ustoličenja novog crnogorskog mitropolita! To se nikada u istoriji nije desilo. To je dokaz koliko je zlotvor Milo, zatrovao Crnu Goru, tokom svoje lopovske vlasti, duge preko 30 godina. Rasrbio je veliki deo Srba, ukinuo srpski, uveo lažni jezik, pokušao da uništi i opljačka SPC, progonio je Srbe, opljačkao Crnu Goru, i još uvek je na slobodi“.

Foto: Privatna arhiva

Oko 18 časova, „Youtube“ korisnik pod pseudonimom „pecanje mrežom“ je ostavio preteći, ustaški komentar koji glasi: „SAMO OŠTRO SA ČETNICIMA DOBAR SRBIN MRTAV SRBIN“. Iz nekog razloga „Youtube“ mi ne dozvoljava da vidim podatke o tom korisniku koji je ostavio svoj komentar. Na ovom primeru zaista vidimo da se Milovi simpatizeri osećaju kao ustaše. Govore isto kao i ustaše: „Dobar Srbin, mrtav Srbin“.

Foto: Privatna arhiva

Naučne činjenice o Crnoj Gori

Podsetiću na naučne činjenice. Naučne činjenice kažu da stanovnici Crne Gore govore srpskim jezikom. Pravoslavni Crnogorci su etnički Srbi. Pravoslavna crkva u Crnoj Gori je oduvek bila srpska. Istorijska i lingvistička nauka su jasne. Crnogorski jezik je subdijalekt srpskog jezika. Svi govori srpskog jezika na području Crne Gore pripadaju štokavskom narečju i ijekavskom izgovoru. Počevši od 2007. godine, crnogorski jezik ima status službenog jezika u Crnoj Gori. Međunarodno je priznat tek 2017. godine, kada je dobio svoj „ISO“ kod. Pre 2007. godine, poseban crnogorski jezik nije postojao, pošto je službeni jezik u Crnoj Gori do tada bio srpski jezik (ijekavskog izgovora), što je bilo naznačeno u 9. članu Ustava Republike Crne Gore iz 1992. godine, koji je glasio: „U Crnoj Gori u službenoj upotrebi je srpski jezik ijekavskog izgovora“. Usvajanjem novog Ustava Crne Gore od 19. oktobra 2007. godine, crnogorski jezik je ozvaničen kao službeni jezik. Dakle, crnogorski jezik postoji od 2007., odnosno od 2017. godine. Radi se o srpskom jeziku, koji je voljom režima u Crnoj Gori, preimenovan u „crnogorski“ jezik.

Državnost Crne Gore je postojala samo od 1878. do 1918. (40 godina). Bitno je reći da je ta kneževina, kasnije kraljevina Crna Gora, smatrala samu sebe državom Srba u Crnoj Gori. Odrednica „Crnogorac“ tada je označavala Srbe koji žive u Crnoj Gori. Tadašnje pravoslavno stanovništvo Crne Gore je smatralo da govori srpski jezik.

Istorijska i etnološka nauka određuju Crnogorce kao etničke Srbe. To potvrđuju svi istorijski i etnološki izvori, kao i svi popisi stanovništva do 1948. godine. Komunističke vlasti FNRJ su administrativno- političkom odlukom, u ime „bratstva i jedinstva“, preimenovale većinu Srba iz Crne Gore u crnogorsku „narodnost“. Popisi stanovništva u Crnoj Gori to potvrđuju (do 1948.). Popis stanovništva 1909. godine. Jezički sastav: srpski - 95%. Popis stanovništva 1921. godine. Jezički sastav: srpski - 92,14%. Popis stanovništva 1931. godine. Jezički sastav: srpski - 94,42%. Sve od 1909. do 1948. vlasti nisu smatrale za potrebno da u popisu imaju odrednicu o etničkom sastavu stanovništva u Crnoj Gori, budući da se smatralo da su svi Crnogorci Srbi.

Popis stanovništva 1948. godine. Etnički sastav (po „narodnosti“): Crnogorci - 90,67%, Srbi - 1,78%, Hrvati - 1,8%. Komunističke vlasti FNRJ su administrativno- političkom odlukom, preimenovale većinu Srba iz Crne Gore u crnogorsku „narodnost“. Tako je nastala komična situacija da u Crnoj Gori 1948. godine, ima manje Srba, nego Hrvata.

Popis stanovništva 2003. godine. Državna zajednica SCG. Etnički sastav: Crnogorci - 43,16%, Srbi - 31,99%. Jezički sastav:  srpski - 63,49%, crnogorski - 21,96%. Vidimo da 2003. polovina Crnogoraca govori srpski, a ne crnogorski.

Prema rezultatima popisa stanovništva u nezavisnoj Crnoj Gori, iz 2011. godine, stanovništvo Crne Gore po etničkoj pripadnosti čine Crnogorci – 45% i Srbi – 29%. Stanovništvo Crne Gore po maternjem jeziku gledano, govori srpski jezik – 43% i crnogorski jezik – 37%. Stanovništvo Crne Gore po verskoj opredeljenosti čini 72% pravoslavaca.

Naučne činjenice o „autokefalnosti“ crnogorske crkve. Kao jedan od argumenata za svoje tvrdnje da je imovina SPC, imovina države Crne Gore (barem ona od pre 1918.), Milov režim u Crnoj Gori je navodio da je crnogorska crkva nekada bila autokefalna (misle na period četrdesetogodišnje nezavisnosti kneževine, odnosno kraljevine Crne Gore). To je samo pokušaj da se besramno falsifikuje istorija. Ovaj falsifikat počiva na tome da je Crnogorska mitropolija od sredine 19. veka, pa do 1918., pogrešno nazivana autokefalnom, iz više oportunističkih razloga. Autokefalnost crnogorska crkva nikada nije imala, niti je to ikada tražila od Vaseljenske patrijaršije u Carigradu ili od SPC (tj. od Srpske patrijaršije u Peći), a samo od njih je mogla tražiti i dobiti autokefalnost.

"Ne bojim se od vražjeg kota, neka ga je ka na gori lista, no se bojim od zla domaćega." (P. P. Njegoš, Gorski vijenac, stih 528-530).

"Ko umije lagati, ne umije vjerovati". (Njegoševa beležnica, Cetinje 1956, 137).