POSLEDNJI ČIN IZBACIVANJA SRPSTVA IZ CRNE GORE! Hrvati se raduju, MILOGORCI NAPADAJU Amfilohija, a iza svega se sprema OPASNA AKCIJA!

To što je u poslednje vreme "zaiskrilo" u odnosima Beograda i Podgorice, u Zagrebu se tumači da je počela poslednja faza potiskivanja srpskog identiteta iz crnogorskog kulturološko-etničkog bića

Možda grubo zvuči, piše "Jutarnjii list", ali na delu je, očito, "poslednji čin desrbizacije ili izbacivanja srpstva, kako bi se ojačala crnogorska nacionalna i državna samobitnost".

"U poslednje vreme zaiskrilo je na relaciji Beograd-Podgorica, Crnu Goru upoređuju sa zločinačkom NDH, a položaj Srba s onim iz te zlosretne ustaške kvazidržave i iz vremena ''turskih zuluma'' i otvorio se ''front'' nove potencijalne krize u odnosima nekadašnjih jugoslavenskih država", piše autor Vlado Vurušić u tekstu pod naslovom: "Stigao trenutak za konačni razvod Podgorice i Beograda".

 

 

Koristeći se metaforom "dva oka u glavi", kojom se nekada opisivalo jedinstvo Srbije i Crne Gore, Vurušić kaže da se čini da je tokom vremena došlo do poremećaja pa su "oči postale razroke", odnosno, da "svako oko gleda na svoju stranu".

"Naime, čini se da je u Crnoj Gori počela poslednja faza potiskivanja srpskog identiteta iz crnogorskog kulturološko-etničkog bića", navodi Vurušić i dodaje: "nešto slično danas imamo u Ukrajini…" 

U Crnoj Gori, koja je od samostalnosti 2006. godine praktično u permanentnoj krizi identiteta, ali i održavanja/spasavanja nezavisnosti, konstatuje autor i dodaje da je to tako zato što su svaki izbori "istorijski i epohalni, jer prosrpske snage, koje su u međuvremenu evoluirale u proruske, stalno negiraju crnogorsku državnost pa i posebni etnicitet".

Vurušić tvrdi da lideri tih stranaka "otvoreno negiraju crnogorstvo i zagovaraju ponovno ujedinjenje sa Srbijom, izlazak iz NATO-a i povlačenje priznanja Kosova.

 

 

Foto: Fotomontaža/Reuters

Navodi da se neki od tih lidera, poput Milana Kneževića i Andrije Mandića, sumnjiče za učešće u neuspelom puču, oktobra 2016. godine u, kako tvrdi, logističkoj režiji ruske vojne tajne službe GRU.

Citirajući izjavu crnogorskog književnika Andreja Nikolaidisa, Vurušić kaže da je Crna Gora veoma podeljeno društvo i da, ako bi ta država postala prvak svet u fudbalu, ne bi se svi radovali.

Ukazujući na rezultate referenduma o nezavisnosti Crne Gore iz 2016, autor podseća da je u toj državi stalni odnos 55-57 odsto za Crnu Goru, a od 40 do nekih 44 posto onih je koji bi, kako kaže, radije u okrilje Srbije, odnosno Rusije.

Napominjući da se taj odnos snaga praktično zadržao sve ove godine, Vurušić konstatuje da zbog toga zvanična Podgorica želi definitivno da se "crnogorizira".

Podseća da prema poslednjem popisu u Crnoj Gori živi oko 33 odsto Srba, a da 50 odsto stanovništva Srpsku pravoslavnu crkvu smatra "svojom".

Vurušić kaže i da kao osnovne poluge "nasilnog i veštačkog proterivanja srpskog identiteta iz Crne Gore i stvaranja crnogorske kvazinacije", u Beogradu posebno skandoloznim smatraju prisutnost crnogorskog vojnog atašea na proslavi godišnjice Oluje, zatim priznanje Kosova, ulazak Crne Gore i ukidanje odluke Podgoričke skupštine iz novembra 1918. godine. 

Kao posledni, kako kaže, najbolniji i najdelikatniji zahtev, Vurušić navodi onaj za autokefalnošću kanonski nepriznate Crnogorske pravoslavne crkve.

A to, prema Vurušiću, znači slabljenje aktivnosti Srpske pravoslavne crkve, a time i srpskog političkog i uticaja na cvrnogorsko društvo i naciju.

"Naime, da skratimo, i jedna i druga strana smatraju da je nastupio trenutak za ''završni skok'' te da konačno treba stvari definisati. Za jedne Crna Gora treba uđe u fazu u kojoj više neće strepiti za svoju samobitnost, a drugi misle da je kucnuo čas za neku novu ''Podgoričku skupštinu''", piše Vurušić i dodaje da je "svakome razlog takvog ponašanja delovanje one druge strane".

Obe struje, navodi autor, uverene su u to da vreme ističe.

Najzad, citirajući još neke izjave Nikolaidisa, crnogorskog istoričara Adnana Prekića, Milorada Popovića i srpskog istoričara Bobana Stojanovića, Vurušićev zaključak je:

"Bilo kakva destabilizacija sadašnjeg pravca Crne Gore (NATO i EU, usmerenje prema Zapadu), te eventualno okretanje prema (Aleksandru) Vučiću i (Vladimiru) Putinu značila bi nove potrese na Balkanu i značajnu promenu odnosa koji bi poremetili sadašnju geostratešku strukturu."

Cilj napada na Amfilohija oduzimanje imovine SPC

Cilj napada crnogorske vlasti i dela nevladinog sektora na mitropolita Amfilohija je da se ove godine oduzime imovina Srpske parvoslavne crkve u Crnoj Gori, a Mitropolija crnogorsko-primorska ostavi bez hramova i drugih objekata i onemogući opstanak sveštenstva i monaštva SPC u Crnoj Gori, ocenjuju sagovornici Tanjuga.

Reč je o nemeri da se zakonom o slobodi veroispovesti, čiji nacrt predviđa da svi verski objekti i zemljište koja koriste verske zajednice na teritoriji Crne Gore, a izgrađeni su, odnosno bili u državnoj svojini do 1. decembra 1918. budu vraćeni u državno vlasništvo, čime se, ukazuju analitičari, želi "slomiti kičma" duhovnom identitetu Crne Gore.

Foto: Informer

Reakcije vlasti i optužnicu koju je protiv mitropolita Amfilohija podigla NVO "Crnogorski pokret" zbog izjave da je Crna Gora napravila tri ključne greške - priznanje Kosova, stvaranje samozvane Crnogorske pravoslavne crkve i uvođenje sankcija Rusiji, verski analitičar Željko Injac vidi kao neosnovane, jer, kako kaže, Amfilohije nije rekao ništa pogrešno. 

- To, nije to bio napad na režim, ili na državu Crnu Goru. On je ukazao na ono što je dužan da ukaže kao mitropolit - rekao je Injac za Tanjug.

On podseća da je kanonski nepriznata Crnogorska pravoslavne crkve (CPC) ustvari nevladina organizacija, koja nema vernike niti članstvo i da je reč o "državnom projekatu radi menjanja identiteta Crne Gore i Crnogoraca".

U tu svrhu, smatra Injac, zvanična Podgorica će pokušati da oduzme imovinu SPC u Crnoj Gori, što je zapravo pokušaj da se SPC u Crnoj Gori ostavi bez finansijske mogućnosti za obezbeđivanje sveštenstva, monaštva...

- Naravno da to ne bi uništilo Mitropoliju, ali bi je dovelo u jedan nezgodan položaj kakav recimo ima Ohridska arhiepiskopija u Makedoniji.

- To znači da bi bila proterana iz svojih hramova, koji bi ostali prazni i zaključani. I SPC bi morala da gradi nove ili da drži liturgije u nekim privatnim domovima - ističe Injac.

On predviđa da će sukob između vlasti i srpske mitropolije u Crnoj Gori biti sve snažniji jer, zaključuje, "dok država napada, Mitropolija će biti u obavezi da brani sebe".

Crnogorski politički analitičar i poznavalac tamošnjih verskih prilika, Igor Damjanović, kaže da su prethodni božićni praznici bili svojevrstan slobodan referendum vernika o odnosu vernika prema pravoslavnoj crkvi u Crnoj Gori i da je odgovor na to izjašnjavanje bio - masivni odziv na skupove u organizaciji Mitropolije crnogorsko-primorske i veoma mali broj onih koje je okupio Miraš Dedeić. 

To je i indirektna poruka, kaže on, da bi zakonom najavljeno redefinisanje imovinskog statusa Mitropolije crnogorsko-primorske predstavljalo pored pravnog, i versko nasilje.

- Autoritet nove tzv. istorije Crne Gore vladajući režim ne gradi na istorijskim izvorima, već na instrumentima državne prinude, koji po nedavno usvojenim zakonima uključuju i mandatne kazne. Osnovni postulat te nove, tzv. istorije Crne Gore je ''srpska okupacija'', ne samo 1918. godine, već i u vreme Nemanjića - naglašava Damjanović u izjavi Tanjugu.

Prema njegovim rečima, usvajanje najavljenog zakona i državna konfiskacija crkvene imovine, stečene pre 1920. godine, sa sobom bi, pored narušavanja imovinskih prava i verskih sloboda, nosilo i niz apsurda.

- To bi značilo i podržavljenje crkava i manastira podignutih od strane ''okupatora'' Nemanjića, odnosno verskih objekata na teritoriji Boke Kotorske, koja u sastav Crne Gore prvi put ulazi 1945. godine - zaključuje Damjanović.

MILO BI AMFILOHIJA U ZATVOR! Podneta krivična prijava protiv mitropolita crnogorsko-primorskog!
 

Mitropolija crnogorsko-primorska SPC prekinula je komunikaciju sa crnogorskim Ministarstvom za ljudska i manjinska prava, zbog nepozivanja da da svoj sud o nacrtu zakona o pravnom položaju crkava i verskih zajednica. 

ZEMLJA JE OVO SRBINOVA! IZDAJNICI, FALSIFIKATORI! Potomak vođe Božićne pobune RAZVALIO MILOGORCE i otkrio ko je bio njegov pradeda
 

Mitropolit Amfilohije je nedavno izjavio da se Mitropolija stavila na raspolaganje da pomogne oko donošenja tog zakona, ali da je problem što nije pozvana da učestvuje u pripremi.

- Nažalost i Nacrt koji je donesen, donošen je bez ikakvog našeg učešća i to se i do danas produžava. Nema nijedne druge ustanove u Crnoj Gori i neke nevladine organizacije, da kad se o njoj donosi neki zakon ili pravila, da se onaj koji je subjekt tih zakona ne pozove na učešće. Jedino je to slučaj sa Mitropolijom crnogorsko-primorskom. Imamo obećanja da će to biti prevaziđeno. Ja verujem da će to država ispoštovati, što je najelementarnije pitanje i stvar u čitavoj Evropi. To se tako radi svuda - kazao je između ostalog Amfilohije.