OVIMA JE NEKO SIPAO PIĆE U DROGU! Hrvati tvrde da su pobedili u Boju na Kosovu, da je knez Lazar bio hrvatski vazal, a Miloš Obilić Hrvat?!?

Nije prvi put da Hrvati prisvajaju srpske delove istorije, ali ovog puta su otišli korak dalje, pa su tako otkrili da i Кosovska bitka iz 1389. godine „pripada njima“

Kako tvrde Hrvati, dana 15. juna 1389. godine odigrala se jedna od velikih bitaka između Hrvata i Osmanlija na Kosovu polju. Na hrvatskoj strani bila je vojska kralja Raške, Bosne, Dalmacije, Hrvatske i Primorja Stipana Tvrtka I. Kotromanića (potomak značajne hrvatske porodice Šubića) koju je predvodio vojvoda Hrvatsko-dalmatinski Vladko Vuković (moguće Hrvoje Vukčić Hrvatinić), hrvatski krstaški vitezovi Ivanovci pod vođstvom vranskog priora, hrvatsko-slavonsko-dalmatinskog bana Ivana od Paližne i jedinice mačvanskog bana Ivana od Hrvata (Ivaniša Horvata), kao i albanske i srpske čete Tvrtkovih vazala (uključujući četu srpskog kneza Lazara) i manji broj međunarodnih snaga – Grka, Mađara, Moldavaca, Poljaka i Čeha, ukupno 40.000 do 70.000 vojnika. Tursku vojsku predvodili su sultan Murat I i njegovi sinovi Bajazit i Jakub, preneo je croativ.net, jedan od hrvatskih portala. 

Foto: wikipedia.org

Njihovi "Izvori" kažu da je na strani Turaka je bilo ukupno oko 60.000 do 140.000 vojnika. Sam sultan i njegov sin Jakov (prema nekim pričama oba sina) su poginuli tokom bitke. Jedan deo Srba i srpskog plemstva nisu bili hrvatski vazali, već su bili u vazalnom odnosu prema Turcima, pa su ratovali na turskoj strani. Hrvatska vojska je profesionalno i rutinski izvela bitku, desetkovala turske snage i odnela veliku pobedu.

Hrvatski prekaljeni vitez Nikola (Miloš) iz porodice Kobilića iz okoline Turopolja, Ivanovac, u borbi sa svojih dvanaest iskusnih i uvežbanih vitezova prišao je sultanu dovoljno blizu da ga ubije – „...probodeći neprijateljske čete i svezane kamile, otvorio put do Muratovog šatora stigao. Rušeći mačem niz grlo i krilo, junački je ubio osmanskog sultana Murata I”, prenosi pomenuti portal.

Kako ovaj hrvatski medij javlja, po prijemu vesti o ovoj velikoj hrvatskoj pobedi nad Osmanlijama na Kosovu polju, koju je hrišćanskoj Evropi preneo bosanski kralj Tvrtko, u Parizu su zazvonila zvona Gospine crkve u čast velike pobede hrišćanske vojske nad Turcima. U ovoj nesumnjivo velikoj i veličanstvenoj, ali nažalost ne odlučujućoj bitnoj pobedi hrvatske hrišćanske vojske i njenih vazala protiv Turaka, na hrvatskoj strani borio se Tvrtkov vazal, knez Lazar Hrebljanović, pod hrvatskom komandom, ali je ključna činjenica da je značajan deo srpskih velikaša bio turski vazal, pa ih je bilo mnogo na turskoj strani. Izvesno je da su se srpske snage na hrvatskoj strani i one na drugoj strani, turske, direktno suočile u žestokoj borbi, strasno želeći da dokažu svoj vazalni status. Pod hrvatskim barjakom junački je stradao četni vazal, srpski knez Lazar Hrebljanović, na koji se Srbi s pravom ponose. Srpsko plemstvo i vojska koja se borila na turskoj strani dele sudbinu cele turske vojske, odnosno doživljavaju pravi slom.

Foto: Printscreen You Tube

Ovaj težak turski poraz i vojni gubici značajno su oslabili Srbiju i odrazili se na dalji tok njene istorije i pozicionirali Srbiju, do tada uglavnom hrvatskog, bosanskog ili mađarskog vazala, kao važnog turskog vazala i najodanijeg turskog ratnika na prvoj liniji fronta protiv hrišćana. Evrope protiv Hrvata, Bugara, Grka i Mađara, kao na primer u čuvenim bitkama: u Rovinama 1395, u bici 1396. kod Nikopolja u Bugarskoj gde je najodanija turska nada srpski knez Stefan Lazarević preokrenuo bitku u korist Osmanlija i protiv hrišćanske Evrope i u bici protiv Mongola kod Ankare („Angora“) 1402., objasnili su oni.

Kako Hrvati pišu istoriju, tek 1915. godine, nakon što su Bugari osvojili Srbiju, britanske tajne službe su pokrenule psiho-promotivnu akciju u korist Srbije, izmišljajući izgubljenu srpsku bitku protiv Osmanlija, u kojoj su Srbi krvarili u odbrani Evrope da bi animirali saveznike u korist Srbije. Naravno, zbog njihovih interesa, koji su se tada poklopili sa srpskim.

Kažu, takođe, i da smo falsifikovali mit o srpskoj nacionalnoj integraciji i "lukavo su povezani Lazareva herojska pogibija na hrvatskoj strani i katastrofalni debakl turskih srpskih vazala na drugoj strani". Danas je već provaljena uobičajena srpska istorijska imaginacija i inverzija, koju je otac srpske nacije Dobrica Ćosić pravilno detektovao u svojim delima.

Podsetimo, ovo nije prvi put da Hrvati svojataju i brišu srpsku istoriju, a počeli su od Nikole Tesle i Milutina Milankovića, zatim bitku na Sutjesci proglasili "hrvatskom", onda su izmislili celu srednjevekovnu dinastiju kraljeva. Ovog puta su otišli korak dalje i kosovsku bitku ubrojali u jednu od najvećih borbi u hrvatskoj istoriji.

Ljubiša Ristić o prisvajanju istorije

Reditelj Ljubiša Ristić gostovao je danas na TV Prva i naveo da ga zapanjuje pojava takvih vesti.

- To je objavila Hrvatska pravoslavna crkva. Ali taj tekst je objavljen 2016. godine, i sad ga je opet neko plasirao. To je obična glupost, propaganda, nevešto sročena budalaština. Ne treba se oko toga uzbuđivati - rekao je on, a potom dodao kako u tekstu nema ničeg smislenog i nastavio:

Foto: printscreen

- To je neozbiljan uvod u ozbiljne stvari. Ovaj pokušaj da se izvlači tepih Srbiji ispod nogu je smešan. Porušite spomenik NIkoli Tesli, pa mu pobijete celu porodoci, pa se dičite usepsima građanina Austrougarske. Tesla je jasno rekao da je njegova domovina taj deo Austrougarske, ali je uvek isticao da je Srbin. On je građanin sveta, i glupo je rasporavljati koje je nacionalnosti, a polemisanje o tome je besmisleno.

Reditelj smatra da ljudi često ne razlikuju uobičajeni nacionalizam od rasizma.

- Srbi i Hrvati su često nacionalnosti, to je sladak osećaj pripadnosti. Dokazuješ da voliš svoje, ali je uvek na amplitudi ljubavi i mržnje. Srbi i Hrvati nisu nikome bliži nego jedni drugima, jer nas povezuje jezik. Slovenci doduše uvek gledaju kroz vas, oni su uvek mislili da su drugačiji, i to je kod njih rasizam a ne nacionalizam. Radio sam po celom svetu ali ono što sam video u Sloveniji sada se pojavljuje u Hrvatskoj i recimo u Bosni.

Ristić smatra da svesne akcije ove vrste, koje imaju ekonomsku i geopolitičku pozadinu, imaju nameru da unište kulturni prostor koji povezuje narode.