Licemerna i cinična provokacija Neziraja! Oglasilo se ministarstvo kulture Srbije

Ministarstvo kulture Republike Srbije oglasilo se povodom navoda dramaturga iz Prištine Jetona Neziraja usmerene protiv Narodnog pozorišta u Prištini. Saopštenje prenosimo u celosti.

Ministarstvo kulture Republike Srbije odbacuje i osuđuje navode dramaturga iz Prištine Jetona Neziraja usmerene protiv Narodnog pozorišta u Prištini, sa privremenim sedištem u Gračanici, posebno one da je ova pozorišna ustanova „propagandno oružje Vlade Republike Srbije u njenoj hegemonističkoj politici kojom, kao devedesetih, želi da pokaže svoje vlasništvo nad Кosovom“.

Ministarstvo upozorava da ovakvi istupi predstavljaju krajnje licemernu i ciničnu provokaciju, imajući u vidu da je upravo ova ustanova kulture u izuzetno teškim okolnostima, brutalnim aktima secesionističke politike, koja promoviše nasilje na račun demokratskog dijaloga i kulture, izgnana iz svog grada i proterana sa svoje matične scene u Prištini.

Podsećamo da je ovo pozorište osnovano 1948. godine u Prištini od strane Republike Srbije i da je do 1999. godine radilo kao multietnička institucija sa Srpskom i Albanskom dramom, koje su predstave izvodile na srpskom i albanskom jeziku, da bi odlukom Vlade Republike Srbije obnovilo svoj rad na Кosovu i Metohiji 2004. godine i do danas realizovalo veliki broj pozorišnih predstava koje su režirali neki od najeminentnijih reditelja: Milan Кaradžić, Goran Marković, Slobodan Skerlić, Gorčin Stojanović, Milan Nešković i mnogi drugi.

Ova ustanova danas svoje predstave realizuje na novoj matičnoj sceni u Gračanici, kao i u drugim delovima Кosova i Metohije, gde živi srpsko stanovništvo, budući da u Prištini, gradu u kome je osnovano, nije preostao gotovo nijedan srpski gledalac ovih predstava.

Nazivati takvu ustanovu, koja služi kulturnim potrebama najugroženije etničke zajednice u Evropi, Srbima na Кosovu i Metohiji, oružjem velikosrpske hegemonističke propagande je istovremeno užasno i izuzetno opasno po bezbednost Srba na Кosovu i Metohiji, kulturu, kao i elementarno pravo kulturnih radnika u ovoj ustanovi na rad, postojanje i umetničko izražavanje, kao i očuvanje kulture i jezika.

Podsetimo na samom kraju, da su gotovo istim ovakvim rečima, serijom članaka neposredno pred martovski pogrom 2004. godine, označeni i srpski manastiri i crkve na Кosovu i Metohiji. Da li su sada na red došle i srpske kulturne institucije na Кosovu i Metohiji?