Dodaj Informer kao željeni izvor na Googlu 
Planeta
SUPER EL NINJO ULAZI U ISTORIJSKU ZONU: Evo kakva jesen i zima čekaju Evropu, mnogi će se obradovati
112. 08. 2026. u 12:55
212. 08. 2026. u 12:55
Arhiva
Vesti
Koljač bez kajanja, ubijao iz razonode i sadizma! Ko je bio Dinko Šakić kojim se ideolog Đilasove opozicije Dinko Gruhonjić ponosi?
Pre nekoliko dana održan je antisrpski festival mržnje u Dubrovniku koji je zgrozio Srbiju, ali na istom mestu prošle godine izgovorene su još veće gadosti o srpskom narodu i crkvi - Dinko Gruhonjić, ideolog Đilasove opozicije, je na tom istom mestu izrazio zadovoljstvo što deli ime sa Dinkom Šakićem. A ko je zapravo bio Dinko Šakić?
Dinko Šakić bio je hrvatski ratni zločinac, komandant koncentracionog logora Jasenovac, koji je osuđen na 20 godina zatvora zbog ubistava Srba, Jevreja i Roma.
Dinko Šakić rođen je 8. septembra 1921. godine u okolini Imotskog. Proglašenje Nezavisne Države Hrvatske 10. aprila 1941. godine zateklo je njega i njegovog oca Matu u Bosanskom Brodu. Mato je odmah imenovan za predsednika opštine Bosanski Brod. Na toj dužnosti se istakao zločinima.
Dinko se oženio Nadom Tambić, polusestrom ustaškog pukovnika Vjekoslava Maksa Luburića, jednog od najvećih zločinaca u NDH i Drugom svetskom ratu uopšte. Zahvaljujući rodbinskim vezama s Luburićem, započeo je brz uspon po ustaškoj hijerarhijskoj lestvici.
Foto: Fotoilustracija/Twitter
1942. godine postao je ustaški zastavnik obrambenom zdrugu u Jasenovcu, a već krajem iste godine postavljen je za šefa opšteg odseka - šef kancelarije koncentracionog logora Jasenovac. Ubrzo je postao ustaški poručnik i postao "časnik" (oficir) u komandi logora Jasenovac.
Prednjačeći u svojim zločinima, za to je nagrađen i unapređen u ustaškog natporučnika, aprila 1944. postavljen je za komandanta - upravnika ili zapovednika koncentracionog logora Jasenovac. Na toj dužnosti ostao je sve do 1. decembra 1944. godine.
Šakić je posebno brutalan bio prema zarobljenim Srbima.
Poruke zločinca
Dinka Šakića terete da je lično, iz razonode i sadizma, ubio dvadeset logoraša. A on je na to rekao:
"Sa svojih sedamdeset, kad imam decu i unuke, ponavljam: Opet bih učinio isto...NDH je bila temelj na kojem je izgrađena današnja Hrvatska".
Milan Nikolić, Srpsko nasleđe 1998.
Nakon rata, Šakić je zajedno sa suprugom pacovskim kanalima pobegao u Argentinu, gde je u registar državljana upisan pod brojem 4.009.804 kao Ljubomir Šakić Bilanović. Supruga Nada rodila mu je troje dece, kojima je kum bio Ante Pavelić.
U Argentini postaje vatreni peronista, a kada je Huan Peron smenjen s vlasti 1956. godine odlazi u Španiju, gde je bio najbliži saradnik Vjekoslava Luburića.
1985. godine, prilikom posete Franje Tuđmana hrvatskim iseljenicima u Argentini, novinarka Aleksa Crnjaković uradila je intervju s Dinkom Šakićem u kojem se on prvi put hrvatskoj javnosti pohvalio svojim delima, izjavivši kako bi sve to, ako treba, uradio i opet. Istom prilikom susreo se i sa Tuđmanom, koji mu je 1995. godine ponovo došao u posetu.
Foto: printscreen
Sudski proces
Tri godine kasnije (1998) istraživačima centra Simon Vizental zapao je za oko Šakićev intervju argentinskom Kanalu 13. Nedugo potom Dinka Šakića argentinska policija lišila je slobode.
U Istražnom centru zagrebačkog Županijskog suda održano je prvo ročište, na kome se Dinko Šakić branio ćutanjem.
Čelnik Hrvatske stranke prava Miroslav Rožić pre izručenja Šakića je izjavio: "Hrvatska bi trebalo da zatraži izručenje Dinka Šakića, ali samo da bi se na njega primenio zakon o oprostu (amnestiji)."
Foto: printscreen
Zbog odgovornosti za genocid nad Srbima, Dinko Šakić je osuđen na zatvorsku kaznu od 20 godina zbog ratnog zločina protiv civilnog stanovništva. Kaznu je počeo da služi u najvećem hrvatskom zatvoru - u Lepoglavi. Dana 1. marta 2001. godine prevezen je u Bolnicu za osobe lišene slobode u Zagrebu.
Foto: printscreen
Smrt i sahrana
Umro je u zatvorskoj bolnici Remetinec u 86. godini 21. jula 2008. godine u Zagrebu u punoj ustaškoj uniformi iz Drugog svetskog rata.
Sahranjen je na zagrebačkom krematorijumu 25. jula 2008. Njegovoj sahrani su prisustvovali hrvatski desničarski političari, uključujući i Antu Kovačevića.
Na sahrani je hrvatski Dominikanski sveštenik Otac Vjekoslav Lasić je održao govor u kome je rekao da "sud koji optužio Dinka Šakića optužio Hrvatsku i Hrvate" i da "svaki Hrvat treba da bude ponosan na ime Šakića". On je takođe tvrdio da je Nezavisna Država Hrvatska (NDH) formirala temelj za uspostavljanje moderne države Hrvatske.
https://www.youtube.com/shorts/y4peDVifWec
Nada Šakić, jedna od hijena smrti
Ustašku upravu ženskog dela koncentracionog logora u Staroj Gradiški sačinjavale su logornica Maja Buždon i "dužnosnice": Božica Obradović i Nada Luburić. Logoraši su ih opisali rečima: "Pljačkale su i oduzimale sve od zatočenica. Tukle su, kažnjavale, bacale u samice i same ubijale za sitnicu".
Nada Šakić, polusestra Vjekoslava Maksa Lunburića, jednog od Pavelićevih ljudi od najvećeg poverenja, bila je čuvar ženskog logora Stara gradiška koji je funkcioniosao u okviru logora Jasenovac, čiji je komandant bio njen muž, Dino Šakić.
Bez trunke oklevanja i griže savesti činila je zlodela. Bila je poznata po čestim ubistvima i to bez ikakvog povoda. Svedočenja preživelih zatvorenica jasno govore o tome da bi posle ubistva samo "utegla" odeću, rukom pročešljala kosu i pretvarala se kao se ništa nije dogodila.
Kako se navodi u svedočenjima, uvek je bila u ustaškoj zelenoj uniformi sa opasačima, pištoljem i kamom u čizmi, i patološki je uživala u zverskom mučenju i najčešće ubijala bez ikakvog povoda.
Nadin brat, Maks Luburić bio je jedan od pionira ustaške emigracije. Jula 1998. godine vlasti Jugoslavije zatražile su od Argentine njeno izručenje, a to isto učinila je i Hrvatska, doduše sa ciljem da je što pre vrati u zemlju i da se zaštiti od izručenja SR Jugoslaviji.
Procesom u Županijskom državnom tužilaštvu utvrđeno je da nema dokaza za njene zločine, a ona je izjavila:
- Osećam se izvrsno, pravda je pobedila. Srećna sam što sam došla u svoju zemlju, to mi je i bila najveća želja.
Od tada, Nada je živela u elitnom domu penzionera zu hrvatskoj prestonici, a sredinom 2011. godine Interpol je na zahtev Srbije raspisao poternicu za njom, međutim hrvatski mediji istog dana su objavili da je ona preminula pet meseci ranije.
Komentari
Ostavite komentar
Pravila komentarisanja:
Komentare objavljujemo prema vremenu njihovog pristizanja. Prednost u objavljivanju komentara imaće registrovani korisnici. Molimo Vas da ne pišete komentare velikim slovima, kao i da vodite računa o pravopisu.
Redakcija Informer.rs zadržava pravo izbora, brisanja komentara, ili modifikacije komentara koji će biti objavljeni. Prema Zakonu o informisanju zabranjeno je objavljivanje svih sadržaja koji podstiču diskriminaciju, mržnju ili nasilje protiv lica ili grupe lica zbog njihovog pripadanja ili nepripadanja određenoj rasi, veri, naciji, etničkoj grupi, polu ili zbog njihovog seksualnog opredeljenja.
Nećemo objavljivati komentare koji sadrže govor mržnje, psovke i uvrede. Sadržaj objavljenih komentara ne predstavlja stavove redakcije Informera ili portala Informer.rs, već isključivo stavove autora komentara.
Sugestije ili primedbe možete da šaljete na redakcija@informer.rs.