Stravične muke i neobjašnjiva čuda Svetog Prokopija: Tajna moštiju iz Prokuplja o kojoj se decenijama ćuti!

Srpska pravoslavna crkva i vernici slave Svetog velikomučenika Prokopija, svetitelja čiji su život i mošti vekovima vezani za neobjašnjiva isceljenja, čuda i zaštitu dece.

Iako većina vernika Svetog Prokopija vezuje za grad Prokuplje, gde se u spomen-hramu čuva njegova sveta ruka, tradicija verovanja u njegove isceliteljske moći datira još iz 4. veka, iz perioda njegovog stradanja u Kesariji Palestinskoj.

Njegovo žitije i narodna svedočenja i danas čuvaju priče o čudotvornim događajima koji su mnoge naveli da potraže utehu i lek pod njegovim okriljem.

Isceljenja u tamnici i tajna zlatara Teodona

Prema starim zapisima, dok je rani hrišćanin Neanije (kasnije Sveti Prokopije) preživljavao strašna mučenja u rimskoj tamnici, u noći mu se javio sam Isus Hristos i potpuno zacelio njegove rane. Kada su ga stražari ujutru zatekli bez ijednog ožiljka, u tamnicu su počeli tajno da dolaze bolesni i gubavi. Sveti Prokopije bi na njih polagao ruke i trenutno ih isceljivao.

Foto: Foto: Printscreen/Eparhija žička

 

Jedno od najpoznatijih ranih čuda vezano je i za zlatara Teodona, kom je Neanije naručio izradu krsta. Nakon završetka rada, na krstu su se sama od sebe pojavila tri sveta lika. Uplašeni zlatar pokušao je alatom da ih sastruže, ali mu se ruka u tom trenutku potpuno paralizovala. Tek nakon Prokopijeve molitve, zlataru se vratila pokretljivost.

Vekovna svedočanstva iz Prokuplja

Deo moštiju Svetog Prokopija vekovima se čuva u istoimenoj crkvi u Prokuplju, gradu koji je upravo po ovom svetitelju i dobio ime. U Topličkom kraju i danas se prenose svedočenja o vernicima koji dolaze sa svih strana kako bi potražili pomoć.

Foto: wikipedia

Sveti Prokopije se u narodu posebno poštuje kao zaštitnik dece. Zabeleženi su brojni primeri u kojima su roditelji dovodili nemu, nepokretnu ili teško bolesnu decu da prenoće ispod kivotka sa moštima, nakon čega su, prema svedočenjima meštana i sveštenstva, mnogi mališani progovorili ili prohodali.

Lokalno predanje pamti i priče o zaštiti samog hrama – tokom istorije i ratnih razaranja, neprijateljske vojske u nekoliko navrata nisu uspele da spale crkvu jer bi ih pri prilasku svetinji obuzimao iznenadni, neobjašnjivi strah.

BONUS VIDEO