NATO izveo tajnu operaciju kod Škotske! Ovo još niste videli, komandosi izronili iz nemačke podmornice, pa krenuli u infiltraciju (VIDEO)

U okviru najveće vežbe britanskih komandosa u poslednjih 15 godina pripadnici britanskih specijalnih snaga izveli su iskrcavanje iz podmornice u blizini obale Škotske, koristeći nemačku podmornicu tipa 212A.

Ovo je prvi put od rata u Avganistanu da su svi specijalizovani sastavi britanskih komandosa delovali zajedno. Iskrcavanje iz podmornice izvedeno je 29. septembra kod rta Vrat (Cape Wrath), u okviru vežbe "Strike Warrior", velike NATO vežbe čiji je cilj uvežbavanje odgovora saveznika na krize i izvođenja borbenih operacija u severnom Atlantiku i na krajnjem severu Evrope.

Britanske Kraljevske mornaričke snage komandosa specijalizovane su za amfibijske operacije, dejstva u priobalnim područjima i ekspedicione misije. U njihovom sastavu nalaze se pripadnici Kraljevskih marinaca, kao i specijalizovane jedinice za izviđanje, obaveštajne poslove, određivanje ciljeva, artiljerijsku podršku, logistiku i medicinsko zbrinjavanje.

Ove snage sve više se usmeravaju na dejstvo manjih, raspršenih timova u priobalnim područjima u kojima protivnik raspolaže značajnim borbenim sposobnostima.

U vežbi "Strike Warrior" trenutno učestvuje više od 2.000 pripadnika oružanih snaga Velike Britanije, Sjedinjenih Američkih Država, Nemačke, Holandije, Kanade i Norveške, uključujući pripadnike britanskih komandosa. U aktivnostima učestvuje i osam ratnih brodova i 19 vazduhoplova, a vežba se odvija na području Škotske, Spoljnih Hebrida, severozapadnih prilaza britanskim ostrvima, Galoveja, pograničnih oblasti Škotske i Engleske i Severnog mora.

Iskrcavanje iz podmornice pokazuje kakve pomorske specijalne operacije britanski komandosi sve češće uvežbavaju.

Pripadnici 148. baterije za prednje osmatranje i navođenje vatre Kraljevske artiljerije, poznate kao "Meiktila", ukrcali su se na neimenovanu nemačku napadnu podmornicu u blizini Škotske, nakon čega su njome prebačeni prema obali.

Podmornica je pružala podršku u obaveštajnom izviđanju, nadzoru i prikupljanju podataka o ciljevima dok su se pripadnici specijalnih snaga približavali predviđenom području operacije. Potom su se komandosi neprimetno približili obali koristeći male gumene čamce namenjene desantnim i prepadnim operacijama.

Po iskrcavanju, komandosi su se popeli na obalne litice i uspostavili privremeni osmatrački položaj. Odatle su potvrdili položaj simuliranog cilja i koordinirali bojevu vatru brodske artiljerije prema simuliranom neprijateljskom položaju.

 

 

Artiljerijsku podršku pružala je portugalska fregata "Dom Francisco de Almeida", klase "Karel Doorman", najverovatnije koristeći brodski top kalibra 76 milimetara kompanije OTO Melara.

Nakon završetka dejstva, pripadnici specijalnih snaga izvučeni su iz operativnog područja.

Cela akcija obuhvatila je prikriveno ubacivanje pomoću podmornice, iskrcavanje čamcima, tajno izviđanje, određivanje ciljeva, navođenje bojeve vatre brodske artiljerije i povlačenje. Sve ove aktivnosti objedinjene su u jednu operativnu celinu.

Zašto podmornica tipa 212A?

Nemačka podmornica koja je učestvovala u vežbi posebno je pogodna za ovakve zadatke.

Konvencionalne dizel-električne napadne podmornice, označene skraćenicom SSK, nemaju autonomiju i mogućnost dugotrajnog kretanja velikom brzinom koje poseduju nuklearne napadne podmornice, označene kao SSN. Međutim, te prednosti nisu presudne za prikrivene operacije ubacivanja specijalnih snaga na manjim udaljenostima.

Savremene konvencionalne podmornice, poput nemačkog tipa 212A, projektovane su tako da proizvode veoma malo buke, što ih čini teže uočljivim. Zahvaljujući sistemu za nezavisno snabdevanje vazduhom (AIP), mogu da ostanu pod vodom tokom dužeg perioda bez potrebe za izranjanjem radi usisavanja atmosferskog vazduha.

Zbog toga su posebno pogodne za operacije u relativno plitkim i prostorno ograničenim vodama.

Takve karakteristike imaju veliku vrednost u specijalnim operacijama. Podmornica može prikriveno da se približi obali, prikuplja obaveštajne podatke, iskrca mali tim i njegove čamce, a zatim se povuče bez izlaganja velikog površinskog broda i bez potrebe za velikim brzinama kretanja karakterističnim za nuklearne podmornice.

Njene relativno male dimenzije predstavljaju dodatnu prednost prilikom delovanja u blizini obale, gde dubina mora, konfiguracija morskog dna i prisustvo obalskih senzora mogu da ograniče kretanje većih podmornica.

 

 

Konvencionalne podmornice su, takođe, znatno jeftinije za nabavku i eksploataciju, a za njihovo upravljanje potrebna je i manja posada.

S druge strane, nuklearne napadne podmornice imaju velike prednosti prilikom dugotrajnih operacija na velikim udaljenostima. One raspolažu znatno većom autonomijom, mogu dugo da održavaju velike brzine i sposobne su da nose i podržavaju veći teret tokom međukontinentalnih plovidbi.

Taj teret može da obuhvati i specijalne spoljne komore, poznate kao dry deck shelters, kao i podvodna transportna sredstva za ronioce. Takva oprema omogućava specijalnim jedinicama da ulaze u podmornicu i izlaze iz nje dok je ona pod vodom, na bezbednoj udaljenosti od obale.

Ipak, kada je osnovni zadatak da se podmornica neprimetno zadrži u blizini obale, iskrca manji tim i potom se povuče, konvencionalne podmornice i dalje predstavljaju veoma značajno sredstvo.

Upravo zbog toga podmornice sa konvencionalnim pogonom imaju važnu ulogu u priobalnim operacijama raspršenih snaga, kakve NATO uvežbava u vodama severne Evrope.

BONUS VIDEO