AMERIČKI ZLOČIN PROTIV ČOVEČNOSTI ČIJE POSLEDICE I DALJE TRAJU! Od hemikalija kojima su zatrpavali Vijetnam i danas boluje milion i po ljudi!

Intenzivni hemijski rat Sjedinjenih Američkih Država u Vijetnamu koji je započeo 10. avgusta 1961. godine, trajao je do kraja 1971. godine. Ali, za sam Vijetnam, taj rat još nije završen, izjavio je u intervjuu za Sputnjik generalni direktor ruskog dela zajedničkog vijetnamsko-ruskog Tropskog centra profesor Andrej Kuznjecov

On je, uoči obeležavanja godišnjice hemijskog rata SAD u Vijetnamu objasnio da su posledice toga po životnu sredinu i stanovništvo i danas prisutne.

- To je zato što dioksini, po dospevanju u ljudski organizam, počinju da deluju kao HIV infekcija. Ako je čovek potpuno zdrav – na njega ne deluju. Čim imunitet čoveka oslabi i počne neka bolest, dioksini se odmah ugrađuju u bolesne lance ćelija i počinju da deluju na svoj način. Na koji – niko ne zna. Oni mogu da izazovu onkološka oboljenja, oštećenje jetre, kože, respiratornog sistema i mnogo drugo. Najtragičnije je što se se patologija dioksina nasleđuje preko majčinog mleka. Više od milion i po Vijetnamaca iz već tri posleratne generacije pati od ovoga - opisao je Kuznjecov.

On je objasnio da će se još prilično dugo, tokom mnogo generacija, dioksini i dalje prenositi sa majki na njihovu decu. Uz to, za dioksine ne postoji minimalno dozvoljena doza.

Prema njegovim rečima, u Vijetnamu konstantno postoji potencijalna opasnost od rađanja dece sa najrazličitijim deformitetima. I danas su širom republike zatvorena za javnost neka sela, gde se u porodicama rađaju deca sa različitim defektima. Postoji nekoliko specijalizovanih internata gde žive deca sa genetskim poremećajima.

Dve bivše američke baze - najstrašnije žarište zaraze

Profesor je podsetio da naučnici iz različitih zemalja već dugo vremena proučavaju uticaj dioksina na tlo, ali samo u uslovima umerene i severne klime, niko nije proučavao njegovo ponašanje u tropima. On je naglasio da je zajednički rusko-vijetnamski Tropski centar prvi i jedini koji se time bavi.

- Molekuli dioksina prave jedinjenja sa tlom različite kiselosti, obrazuju se novi molekuli koji sadrže dioksin, a koji su rastvorljivi u vodi i prenose vodom. Mešaju se sa kišnicom, prodiru duboko u tlo, prenose se podzemnim vodama i dalje dospevaju u bunare, jezera, reke, mora i stotine kilometara od mesta njihovog raspršivanja. Ta situacija se zadražala u Vijetnamu do danas - objasnio je Kuznjecov.

Foto: AP/Photo

Istakao je da u Vijetnamu postoji nekoliko „gorućih tačaka“, mesta gde su za vreme agresije Amerikanci skladištili burad sa otrovnim materijama. Dve bivše američke baze u Da Nangu i Bijen Hoa i sada su najveća i najstrašnija žarišta zaraze.

Profesor je naglasio da je Tropski centar, od samog početka i predviđen da proučava posledice američkog hemijskog rata u Vijetnamu i da je zbog toga i osnovan.

Neizvestan kraj delovanja posledica hemijskog rata

On je istakao da se tokom proučavanja došlo do zaključka da dioksini pogubno deluju na tlo, floru i faunu.

- Rezultati naših proučavanja bili su objavljeni i predati rukovodstvu Ministarstva odbrane i zdravstvene zaštite Vijetnama, isto kao i naučne i praktične preporuke za borbu protiv različitih posledica delovanja dioksina. Istovremeno, naglašeno je da je najefikasniji i najuopšteniji način sprečavanja destruktivnog dejstva na ljude – maksimalna briga o njihovom zdravlju - objasnio je Kuznjecov.

On je zaključio da je trenutno nemoguće oceniti kada će u Vijetnamu iščeznuti posledice američkog hemijskog rata, jer je ta zemlja prva i jedina koja je bila izložena tako ogromnom uticaju otrovnih materija.

Hemijski rat SAD u Vijetnamu i njegove katastrofalne posledice

Sjedinjene Američke Države su 10. avgusta 1961. godine započele hemijski rat u Vijetnamu, raspršivši do kraja 1971. godine iznad Južnog Vijetnama 77 miliona litara defolijanata. Od toga, 44 miliona litara, koji sadrže dioksin, koji izaziva različita oboljenja i genetske mutacije kod ljudi i drugih živih bića koji dođu u dodir sa njim. Usled direktnog kontakta sa dioksinom, te decenije stradalo je oko tri miliona Vijetnamaca.

Foto: AP/Photo

Četrnaest odsto teritorije Južnog Vijetnama bilo je izloženo uticaju tog otrova, što je dovelo do teških posledica po zemlju i prirodu. Uništeno je oko milion hektara džungle i preko 100 hiljada hektara nizijskih šuma. Američke trupe uništile su 70 odsto plantaža kokosa, 60 odsto plantaža heveje.Takođe je promenjena ekološka ravnoteža Vijetnama. U pogođenim oblastima, od 150 vrsta ptica, ostalo je 18, došlo je do skoro potpunog nestajanja vodozemaca i insekata, smanjen je broj riba u rekama i promenjen je njihov sastav.

Narušen je mikrobiološki sistem tla. Promene u fauni dovele su do smenjivanja po čoveka bezopasnih crnih pacova drugim vrstama, prenosiocima kuge. Među vrstama komaraca, pojavili su se i prenosioci malarije.