Na današnji dan: Jugoslavija prvak Evrope - Sale "eksplodirao", Danilović zakucao preko Sabonisa, a Hrvati sami sebe prokleli

Na današnji dan 2. jula 1995. godine, reprezentacija Jugoslavije je postala prvak Evrope pošto je u finalu savladala Litvaniju sa 96:90. Aleksandar Đorđević je bio najbolji sa 41 poenom, Predrag Danilović je zakucao preko 221 centimetar visokog Arvidasa Sabonisa, da bi Hrvati prilikom dodele medalja napustili podijum, posle čega nisu osvojili nijednu medalju na većim takmičenjima.

Letnja žega grčke prestonice nije bila ništa u poređenju s vatrom koja je tog dana plamtela u dvorani „OAKA“. Hiljade domaćih navijača, iz protesta prema novonastaloj političkoj realnosti, zdušno su bodrili Litvance protiv „plavih“. Ali, ni vatra s tribina, ni moćni Arvidas Sabonis, ni sjajni Marčuljonis i Karnišovas – nisu mogli da zaustave pohod jednog posebnog tima. 

U meču koji je mnogima ličio na finale iz snova, iako se takvim nije najavljivalo, Jugoslavija je u dramatičnom duelu savladala Litvaniju rezultatom 96:90 i po treći put pod vođstvom neponovljivog Dušana Ivkovića postala šampion Evrope – bez ijednog poraza na turniru.

Prvo je eksplodirao Aleksandar Đorđević – kao iz topa. Njegovih devet trojki iz 12 pokušaja odjekivalo je dvoranom kao bubnjevi pobede. Sa ukupno 41 poenom, Sale je ušao u legendu, a lopta koju je pustio iz ruke postala je zvezda vodilja cele nacije.

Zatim je došao trenutak o kojem se i danas priča kao o čistom košarkaškom mitu. Pred očima zapanjenog Sabonisa, uz tresak koji se preneo kroz parket, preko kamera, kroz žice radio-prenosa, Saša Danilović je zakucao.

Sa klupe, miran kao monah, ali oči su mu gorele – Ivković. Vizionar, majstor detalja, psiholog sa bele table. Kao i u Zagrebu 1989. i Rimu 1991, tako i u Atini 1995. godine, doveo je svoj tim na vrh Evrope bez mrlje, bez poraza.

Zlato je već bilo u džepu. Ali onda – scena koja je bacila senku. Hrvatski košarkaši, koji su ranije tog dana poraženi u borbi za treće mesto, odlučili su da demonstrativno napuste ceremoniju dodele medalja.

Nisu sačekali da Paspalj, Divac, Savić i ostali heroji dobiju zlatne medalje. Poruka? Ili nemoć? Ili politika? Ostalo je da se tumači. Ali ostala je i slika: naši šampioni na postolju – sami, ali uzdignute glave.