Preminula jedna od najboljih srpskih sportistkinja

Mirjana Mašić Jovović, jedan od najboljih strelaca Jugoslavije i Srbije svih vremena preminula je danas u Beogradu posle duge bolesti

Rođena je 2. oktobra 1949. godine. Tokom dvadesetogodišnje karijere osvojila je 67 medalja na međunarodnim takmičenjima u pojedinačnoj i ekipnoj konkurenciji, od toga 17 odličja na svetskim i evropskim prvenstvima. Tri puta je obarala svetski rekord (dva puta kao član ekipe i jednom u pojedinačnoj konkurenciji).

Tokom cele takmičarske karijere bila je član Partizana i najtrofejniji je ženski sportista u istoriji JSD Partizan.

Pripada jednoj od prvih generacija „crno-belih“ strelaca. Od kad je uzela pušku u ruke pokazala je veliki talenat i najavila uspešnu karijeru. Posle svega mesec dana treniranja postala je šampionka Beograda za pionirke.

U državnu reprezentaciju je ušla 1969, kada je učestvovala na Evropskom prvenstvu u Parizu i osvojila srebrnu i bronzanu medalju kao članica ekipe Jugoslavije.

Bila je deo istorijskog uspeha jugoslovenskog streljaštva. Naša reprezentacija je do prvih zlatnih medalja na šampionatima planete došla 1970. godine u Finiksu. Mirjana Mašić Jovović je tada, zajedno sa Desankom Pešut i Magdalenom Herold, bila član sastava koji je postao ekipni prvak sveta u dve discipline - vazdušnom i MK puškom iz ležećeg stava i oborio svetski rekord.

Naredne godine, na Evropskom prvenstvu u Zulu ostvarila je najveći pojedinačni uspeh. Malokalibarskom puškom iz trostava je osvojila  titulu šampiona Starog kontinenta i postavila svetski rekord (577 krugova), koji je bio  nenadmašen više od sedam godina.

 

Posle Zula još dva puta je postala prvak Evrope, oba puta u gađanju malokalibarskom puškom iz ležećeg stava (1974. i 1983. godine).

Učestvovala je na Olimpjskim igrama u Los Anđelesu 1984. godine i osvojila šesto mesto u trostavu.

Titulu državnog prvaka osvajala je 23 puta, od toga 16 u pojedinačnoj konkurenciji, na domaćim takmičenjima osvojila je više od 400 medalja.

Posle OI je prestala da se takmičarski bavi streljaštvom, ali je u sportu ostala kao trener, u Partizanu, koji je osamdesetih bio rasadnik mladih strelaca. Pod njenim vođstvom prve sportske korake napravili su mnogi vrhunski takmičari.

Trenerskih poslom je počela da se bavi još kao aktivni strelac. Karijeru je završila kada ju je na prvenstvu države nadmašila njena učenica.

Devedesetih godina bila je član stručnog štaba reprezentacije Jugoslavije, i selektor reprezentacije na Olimpijskim igrama 1992. godine.

Po odlasku u penziju bavila se slikarstvom, a izlagala je na nekoliko samostalnih i zajedničkih izložbi.

Dobila je veliki broj društvenih i sportskih nagrada i bila nosilac Nacionalnog sportskog priznanja.