LAZAROVA ZADUŽBINA MANASTIR DRAGANAC ŠIRI NADU U ŽIVOT! Sveto mesto za više od 30.000 Srba na KiM čuva iguman Ilarion POZNATI BEOGRADSKI GLUMAC I MUZIČAR/FOTO/

Manastir Draganac na Kosovu i Metohiji, zadužbina kneza Lazara, već šest i po vekova svedoči o roditeljskoj ljubavi i neprolaznoj boli za izgubljenim detetom, ali i o životu Srba u Kosovskom Pomoravlju i na području Novog Brda

Manastir Draganac 26. jula je proslavio svoju hramovnu slavu. Osam godina pre Kosovskog boja, tačnije 1381. godine, Draganac se prvi put pominje u Ravaničkoj povelji kneza Lazara.

Tačna godina izgradnje crkve se ne zna, ali ono što je poznato je to da je srpski knez Lazar ovu svetinju sagradio u spomen na svoju prerano preminulu ćerku Draganu, koja je imala svega 16 godina kada se upokojila.

Foto: S.T.

Knez Lazar podiže glavnu manastirsku crkvu posvećenu Svetim arhangelima Mihailu i Gavrilu, a Srpska pravoslavna crkva obeležava 26. jula Sabor svetog arhangela Gavrila, kada Draganac proslavlja hramovnu slavu.

Duhovni stožer  za više od 30.000 Srba

Ovaj manastir je danas duhovni stožer za oko 30.000 Srba koji žive u ovom delu Kosmeta, saborno i mesto utehe za sve čija duša traži živu veru pravoslavnu, kao put ka spasenju.

Kosovo je u svom najvećem delu ravno, gde retko možete da nađete pravu hladovinu, na području Gnjilana naročito. To je predeo žitnih polja, sa kojih je nedavno požnjevena pšenica.

Foto: S.T.

Ali kada se odatle krene ka Novom Brdu, na nekoliko kilometara sa desne strane, uz blagu uzvišicu, odvaja se put za Draganac, mesto koje će vam pružiti ljubav, sigurnost i utehu kakvu može samo roditelj. Put kojim se ide do Draganca vodi kroz hrastovu šumu, od koje ništa drugo ne vidite osim parčiće neba i na njima oblake.

Pravo osveženje posle gnjilanske ravnice i temperature u najtoplijem danu u godini, koji ovde zovu Gorešnjak, što je drugo ime u narodu za praznik posvećen Saboru svetog arhangela Gavrila. Posle dva kilometra stižete u portu crkve i konaka u njoj, uškane, ili kako ovde govore “ukutkane” između brda.

Foto: S.T.

Sigurno pribežište, koje odiše ljubavlju, mirom i zove sve koji za tim čeznu, da “ubježavaju” u portu ove svetinje. Liturgija povodom manastirske slave okupila je ne samo Srbe iz ovog kraja,
već i sa čitavog Kosmeta, drugih delova Srbije, monahe, vojnike KFOR - a i goste iz inostranstva.

Starešina manastira poznati beogradski glumac i rok muzičar

Starešina manastira i bratstva od oko desetak monaha i iskušenika, je otac IIarion, nekadašnji glumac, čije je svetovno ime Rastko Lupulović. On je sa 22. godine dobio jednu od najprestižnijih pozorišnih nagrada “Sterijinu nagradu” za ulogu u predstavi “U potpalublju”, a kasnije i nagradu “Zoran Radmilović”. Igrao je Milančeta u seriji “Otvorena vrata”.

Poznat je po ulogama u filmovima “Biće bolje”, kao Boban i “Paket aranžman”, kao Darko Popović. U rok grupi “Kanda, Kodža i Nebojša”, Rastko je svirao električnu gitaru.

Foto: S.T.

Posebno neizbrisiv trag u ovoj svetinji ostavio je iguman Grigorije, Rus koji je boravio u ovim prostorima, stalno očekivao vaskrsenje, pobedu Rusije i pravoslavlja. Do šezdesetih godina prošlog veka u manastiru je opstao samo jedan monah. To je ustvari otac Grigorije, koji je iz Rusije pobegao od komunističkog terora na Kosovo i Metohiju.

Kad se on upokojio manastir je bio prazan sve do devedestih godina, kada je trudom i zalaganjem monaha manastira Dečani, ponovo oživeo, vezujući Srbe sa ovog podneblja na ostajanje i opstajanje.

Nedaleko od rodnog mesta kneza Lazara

Veoma malo se zna o Dragancu u periodu koji prethodi njegovoj obnovi 1863. od strane lokalnog srpskog stanovništva iz okoline Gnjilana. Nedaleko odatle, na nekoliko kilometara od istoimenog sela Draganac, nalazi se srednjovekovni Prilepac i selo Prilepnica, rodno mesto kneza Lazara. Samo desetak kilometara severnije od Draganca je Novo Brdo, nekada najveći rudarski centar na Balkanu i ekonomsko središte Nemanjićke države, koji je u to vreme imao oko 45.000 stanovnika i bio prava trgovačka kolonija.

Foto: S.T.

Ono po čemu je Draganac poseban je i to što ga poštuju i Albanci, govoreći samo reči hvale o njegovom monaštvu. Bilo je nažalost i lomljenja table koja pokazuje skretanje ka manastiru i to od strane nekih drugih Albanaca.

Ovdašnji monasi po posebnom receptu spravljaju nadaleko poznat tamjan, koji nekako drugačuje miriše od svih koje ste imali prilike da vidite, sažimajući u sebi sve najlepše nijanse aroma bora i cvetova.

Foto: S.T.

Manastir Draganac sa čitavom okolinom, mesto koji širi nadu u život, ne samo ovozemaljski, već i u onaj večni, utisak je koji se nosi kada se odlazi odavde.