Prijatelj ga "namamio": Surova likvidacija istaknutog pripadnika "voždovačkog klana"

Zoran Dimitrov, poznatiji kao Žuća, jedan od istaknutih pripadnika "voždovačkog klana", ubijen je 6. oktobra 1996. godine na Konjarniku u Beogradu.

Oko 20 časova, između ulica Glasinačke i Vladimira Tomanovića, iz automobila "fijat punto" na travnjak je izbačeno njegovo telo, a zatim su se čuli hici. Žuća je pogođen sa četiri metka - u stomak, levu stranu grudi, potiljak i slepoočnicu - što ukazuje da je "overen" s dva hica u glavu.

Očevidaca nije bilo, a komšije su tvrdile da ništa nisu videle ni čule. Policija je na mestu zločina pronašla pet čaura kalibra 7,62 mm, verovatno od "tetejca".

Ubrzo su se pojavili pripadnici voždovačke ekipe, među njima i Miodrag Mija Baškalović, tadašnji vođa, koji je bio na štakama jer je ranije ranjen. Žuća i Baškalović su se pojavljivali i u filmu "Vidimo se u čitulji".

Foto: Rudar video printscreen

Policija nije pronašla oružje koje je Žuća uvek nosio. Bio je sportski obučen i bez pancir košulje, što je prijatelje navelo da pomisle da ga je ubio neko kome je verovao. Kao mogući nalogodavac pominjao se Bojan Petrović, njegov prijatelj, koji ga je navodno namamio porukom na pejdžer i "namestio" Novopazarcima zbog poslova s drogom. Petrović je kasnije ubijen.

"Voždovački klan"

"Voždovački klan" je tada slovio za najjaču beogradsku ekipu, koju je prvobitno vodio Goran Vuković Majmun - poznat po ubistvu Ljube Zemunca u Frankfurtu. Nakon Vukovićeve likvidacije 1994, vođstvo je preuzeo Mija Baškalović, ali klan nikad više nije dostigao staru moć.

Prema policijskoj "Beloj knjizi", voždovčani su bili uključeni u ubistva, iznude, krađe automobila, krijumčarenje droge, a novac su ulagali u nekretnine, lokale, auto-servise i kladionice. Posle devedesetih povukli su se sa ulica, ali su nastavili stare poslove u tišini.