OVAKO JE AMERIČKI PLAĆENIK POSTAO SRPSKI GENERAL! Ratovao za 18 zemalja, a onda je na jednom ratištu sreo budućeg srpskog kralja...

Henri Mekajver bio je američki Škot koji je ratovao za 18 različitih država, pa i za Srbiju

Do desete godine živeo je u Virdžiniji, da bi se posle preselio kod generala Donalda Grejema u Edinburg. General mu je bio ujak, koji ga vaspitao u vojničkom duhu, pa je Makajver već sa 16 postao zastavnik u Indiji. Tamo su ga 2 puta ranili i jedva je ostao živ, ali ga to nije zaustavilo na putu vojničke karijere.

Sledeće ratište bilo je u Italiji, gde se kao poručnik borio na strani Garibaldija i pobedio napuljskog kralja u jednoj bici. Ipak, pokušali osvajanja Rima i isterivanja papske vlasti su propali, pa je otišao u Španiju da se bori protiv Maroka na strani Don Karlosa.

 

 

Ratovanje nastavlja u rodnoj Americi na strani Konfederacije, gde je u Ričmondu bio ranjen čak 4 puta. Ipak, 1865. godine beži u Meksiko nakon sloma Konfederacije a tamo služi caru Maksimilijanu sve do njegove egzekucije a zatim i francuskom caru Napoleonu III kome služi u Egiptu.

Ratovao je i u Desetogodišnjem ratu na Kubi, u Brazilu i Argentini a onda učestvovao i u Kritskom ustanku na strani Grka. Njegova borba protiv Turaka dovela ga je preko Albanije u Crnu Goru gde je skupljao nove dobrovoljce za rat. Tmo se pridružio hercegovačkom ustanku i stupio u kontakt sa Petrom I Karađorđevićem, koji je tamo ratovao pod pseudonimom Petar Mrkonjić.

Posle Hercegovine odlazi u London da sakuplja dobrovoljce za konjicu koja će po pozivu kneza Milana Obrenovića ratovati u novom ratu protiv Turaka. Po povratku u Beograd 1876. godine osniva konjičku brigadu "Vitezovi crvenog krsta" koja je u jednom trenutku imala čak dve hiljade konjanika. Vodio je srpsko-ruske konjanike u bitkama oko Aleksinca od 28. do 30. septembra, gde se najviše istakao. Srpski ministar vojni Blaznavac dodelio mu je Takovski krst a od Rusa je dobio Zlatnu medalju za hrabrost.

 

 

Henriju je ratovanje u Srbiji bilo najuspešnije i tu je dobio najviši vojni čin kao brigadni general. Bio je miljenik u rojalističkim krugovima u Srbiji, Rumuniji i Grčkoj, ali isto tako poštovao ga je i narod. Međutim, kada su nastupila mirnija vremena on je napustio Srbiju i nastavio da ratuje na Kubi i u Španiji, kao i u britanskoj invaziji Nove Gvineje.

Pod stare dane Mekajver je živeo na relaciji Virdžinija – Engleska, prodajući morske plodove uz pomoć sina i ćerke. Njujorčanin Ričard Harding Dejvis ga je 1906. godine uvrstio u šest najvećih plaćenika svih vremena napisavši knjigu „Šestorica koji su se usudili: Životi šestorice najvećih plaćenika“. Umro je 1907. godine.