Kolumna Dragutina Matanovića: Nemačka kazna za Srbe koji su rekli NE zločinačkom Trećem rajhu!

Kolumna Dragutina Matanovića o Trećem rajhu i herojskom srpskom narodu.

Nemačkim imperijalnim ciljevima na Balkanu tokom 20. veka najveća prepreka je bila Srbija. I srpski narod – kao najveći i „nepopravljivo zadojen“ idejama slobode i pravde. Zato su mu Nemci namenili tokom Prvog i Drugog svetskog rata najtežu kaznu – totalno istrebljenje! Ali, kao što se Srbi nisu pokorili ni Habzburzima i Hoencolernima, tako nisu klekli ni pred Hitlerovim Trećim Rajhom. U jednom su bili u pravu: narod koji je, za razliku od svih drugih, pred najmonstruoznijom mašinerijom smrti u istoriji, iznedrio čak dva pokreta otpora, može biti samo istrebljen. Nikada pokoren.

Nakon Sarajevskog atentata 1914. austro-ugarske vlasti su odmah organizovale pogrome nad srpskim življem. Najveće zločine nad Srbima počinili su u Sremu i Bosni i Hercegovini. Uglavnom ih je sprovodila hrvatska i muslimanska rulja i mađarska žandarmerija, ali arhitekte zločina bili su austrijski Nemci. Obesili su na hiljade nevinih Srba širom Bosne i Hercegovine. Kada je Austro-Ugarska napala Srbiju, u Mačvi i Podrinju su Srbe klali i vešali bez obzira na uzrast i pol. Silovali su žene, spaljivali čitava sela, ostavljajući krvavi trag kakav ni Turci nisu za pet vekova. Austrijski oficiri, Nemci, organizovali su niz koncentracionih logora, poput onih u Aradu i Doboju, gde su pobili na desetine hiljada Srba.

Bio je to samo uvod u još veće zlo Drugog svetskog rata. Nemački firer Adolf Hitler pamtio je slavne srpske pobede i austrijsko-nemačke poraze na Ceru, Kolubari. I posebno na Solunskom frontu, kada je nemački okupator bežao brže od vetra. Krvavi firer smatrao je Srbe isključivim krivcima za puč od 27. marta 1941, kada su rekli – NE zločinačkom nemačkom Rajhu! Zbog toga su bili surovo kažnjeni.

Napad na Kraljevinu Jugoslaviju počeo je 6. aprila varvarskim bombardovanjem Beograda, tokom kojeg je ubijeno više od 2.000 civila i uništeno 6.700 objekata. Okupacija Srbije je donela masovne zločine nad Srbima, Jevrejima i Romima. Kada su Srbi u leto 1941. postali prvi narod koji se u okupiranoj Evropi digao na oružje, Nemci su reagovali uredbom koja je postojala samo u okupiranoj Srbiji – za jednog ubijenog nacistu streljali su 100 srpskih civila, za ranjenog 50. Tako je u Kragujevcu od 19. do 21. oktobra streljano 2.796 civila, među kojima više stotina đaka. Streljali su i 6.000 srpskih civila u Kraljevu, čime su Srbiju zavili u crno. Na desetine hiljada Srba su usmrtili u logorima Banjica, Topovske šupe, Borski rudnik, niški Crveni krst... Ne zna se broja nevinih Srba silom odvedenih da umru u logorima Dahau i Mauthauzen.

Pored Srbije koja je bila pod njihovom direktnom kontrolom, Nemci su počinili i veliki broj zločina nad Srbima u Bosni i Hercegovini i Crnoj Gori. Zajedno sa ustašama su u leto 1942. pobili oko 20.000 Srba na Kozari. Zločinačka ruka nijednom nije zadrhtala dok je ubijala uglavnom srpsku nejač. O tome je ostavio zapis nemački general Glez fon Horstenau: „U leto smo očistili Kozaru, da tako kažem, do poslednjeg čoveka, kao i do poslednje žene i deteta”. U Crnoj Gori, najbrutalniji zločin nad srpskim narodom desio se juna 1943, u selu Velika kod Plava. Tada su SS divizija „Princ Eugen“ i njeni muslimanski saveznici izmasakrirali 428 stanovnika, mahom nejači. Selo su do temelja spalili.

Nemci, sa svojom zvaničnom armijom i po komandi najvišeg rukovodstva u Berlinu, pre samo 80 godina izvršili su istrebljenje srpskog naroda na njegovim vekovnim ognjištima. Bio je to udžbenički primer genocida! Dali su “zeleno svetlo” i aktivno pripomagali svojim hrvatskim, bošnjačkim i drugim “saveznicima” da čine to isto. A ovi bi ih često nadmašili po okrutnosti i zlodelima.

U maju 2024. Nemačka je bila glavni sponzor rezolucije o tzv. genocidu u Srebrenici, znajući da je ona sračunata na rušenje Dejtonskog sporazuma. Za rezoluciju o Srebrenici su glasale 84 zemlje, 87 prisutnih zemalja nisu glasale za, a 19 zemalja nije glasalo. Nelegitimna i Pirova pobeda Zapada, jer su se rezolucije po pitanju genocida u Generalnoj skupštini UN uvek donosile jednoglasno. Neverovatan trenutak istorije gde dželat proglašava svoju žrtvu za dželata.

P.S. Aleksandar Vučić: „Mi jesmo jedinstven narod i to nam nikada neće moći da oduzmu. Više od 200 godina to pokušavaju i nisu uspeli da promene“.