Držimo se starih prijatelja i ne skrećimo sa novog puta

Izgleda da su evroatlantske floskule i parole ”da živimo kao sav normalan svet” u današnjoj Srbiji devalvirale poput onog dinara iz vremena hiperinflacije.

Monstrum kolektivnog Zapada u Srbiji je do te mjere ogoljen da danas niko, pa ni najplaćeniji NVO agenti uticaja, ne smiju na protestima na kojima aktivno učestvuju da izgovore nijednu EU parolu, niti istaknu EU obilježje. To im je vjerovatno i od strane sponzora i zabranjeno. Parole koje smo slušali 5. oktobra, a koje sada ističu odzavanjaju prestonicama Gruzije, Slovačke, Mađarske i Rumunije, u Srbiji više ne pale.

U deceniji do Petooktobarskog puča suočavali smo se sa zločinačkim licem kolektivnog Zapada, sankcijama i vojnom agresijom, a u narednih 25 kasnije suočili smo se njegovim licemjerjem i podlošću, razbijanjem našeg teritorijalnog integriteta, beskonačnim i besprizornim. Nadahnuti govor američkog potrpredsjednika Džej Di Vensa na Minhenskoj konferenciji budi nadu da stvari za cio svijet, pa i malu Srbiju uskoro mogu da krenu na bolje.

Ipak, ćutanje naših NVO agenata uticaja ne znači da njihovi ciljevi nisu isti kao i kolega u Gruziji, Rumuniji, Slovačkoj i Mađarskoj. Činjenica da jedino u Srbiji zapadni sponzori zabranjuju svojim plaćenicima da ih hvale govori o našoj slobodarskoj tradiciji. Umjesto da hvale gospodare iz Rokfeler, Soroš i Čarls Strujart Mot fonda, ili NED, primarni zadatak srpskih primaoca zapadnih grantova je olajavanje globalne konkurencije njihovih gazda, Rusije i Kine.

Olajavanje Kine je čak agresivnije od olajavanja Rusije. Znaju dobro finansijeri sa Zapada da se protiv Rusije kod Srba malo šta može postići. Kina ih međutim posebno brine zbog strateških projekata kojima Zapad ne može konkurisati. U svojoj prethodnoj kolumni pomenuo sam da su kineske investicije u Srbiji već sustigle investicije iz svih zemalja članica EU zajedno. Srpski izvoz u Kinu prethodnoj 2024. porastao je za čak 58% u odnosu na 2023, sa 1,2 na 1,9 milijardi dolara. Kina je ne samo najveći investitor u srpsku putnu infrastrukturu, već i izvođač radova, čija je organizacija superiorna. Prvi kilometri autoputeva u Kini izgrađeni su 1989, a već u 2022. premašili su cifru od 88.000 km.

Kada sam prošle godine posjetio Peking, u prodavnici Huaveia pored telefona i elektronske opreme primijetio sam i dva modela dopadljivo dizajniranih električnih vozila ovog brenda. Na jedno punjenje ovi automobili prelaze između 1300 i 1500 km, što je 3 puta više od evropske i japanske konkurencije. Cijena im kreće od 30.000, što je takođe znatno niže od onoga što se proizvodi u Evropi. Kako je na ovo reagovala EU, koja je stotine milijardi novca svojih građana uložila u tzv.  zelene agende i projekte obnovljive energije? Pokušali sa Kinom da sarađuju i riješe problem zagađenja. Ne, uveli su posebne carine do 37,6% na kineske električne automobile. Eto koliko je zaista briselskoj birokratiji stalo do ekologije i čiste životne sredine. Nemojte da vas stoga  za par godina začudi da se za par godina utvrdi da su ekološki projekti EU najveća korupcija i pronevjera sredstava u istoriji unutar insitucija, odnosno najobimniji projekat finansiranja mreže NVO agenata uticaja zaduženih da destabilizuju države kandidate za članstvo.

Pored ekonomskih i infrastrukturnih projekata Kina Srbiji nudi i jedan strateški projekat bez presedana ”Inicijativu pojas i put” (BRI). Ovaj najambiciozniji globalni projekat od početka HHL vijeka, dijelom se poklapa sa istorijskim ”Putem svile”. BRI ima više pravaca, a njegov centralni koridor, kreće od luka u Istočnoj Kini, pa preko Sueckog kanala ide do grčkog Pireja i odatle prolazi kroz Makedoniju i Srbiju ka Centralnoj Evropi. Koliko bi realizacija ovog projekta dodatno unaprijedila, ioanko ubrzano razvijajuću srpsku putnu infrastrukturu suvišno je trošiti riječi.

Možemo slobodno reći da je srpsko-kinesko prijateljstvo, temelji udareni u proročkoj viziji Slobodana Miloševića, od strane predsjednika Si Đinpinga prošle godine označeno kao ”čelično”, polako postaje i istorijsko. Kina se ne miješa u naša unutrašnja politička pitanja, čak se ni ne trudi da riječima gradi svoj imidž. U njihovoj filozofiji je da se dokazuju djelima. Zamislite samo da Zapad može i približno da ponudi Srbiji što i Kina da li bi se u našem javnom prostoru moglo čuti išta drugo sem hvalospjeva njihovih NVO agenata uticaj.

Prolazimo istorijski momenat globalnih promjena. Stoga, držimo se starih prijatelja, jačajmo odnose sa novim slobodumnim saveznicama iz EU, pratimo promjene u SAD i ne silazimo sa novog puta.