Molitva ovom svecu, kojeg danas slavimo, leči sve bolesti...

Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas proslavljaju praznik posvećen Svetom Nektariju Eginskom, jednom od najvećih iscelitelja u istoriji hrišćanstva

 

Sveti Nektarije je pravoslavni teolog i svetitelj, rođen pod imenom Anastasije Kefalas. Rođen je 1. oktobra 1846. u Trakiji u siromašnoj porodici. Nakon osnovne škole, preselio se u Carigrad, a 1866. godine prešao je u grad Hios, gde je radio kao učitelj. Posle deset godina službe, zamomonašio se i uzeo ime Lazar.

Godine 1877. primio je monaški postrig pod imenom Nektarije, i jerođakonski čin. Nekoliko godina je živeo u Atini, gde je 1885. godine diplomirao na Bogoslovskom fakultetu u Atini. Već iduće godine, 1886, rukopoložen je u čin sveštenika.

Iste godine, primio je i čin arhimandrita, i postao sekretar Aleksandrijske patrijaršije. 1889. godine, izabran je za mitropolita Pentapolskog.

Nektarije je 1892. godine primio službu propovednika u Grčkoj, a u periodu 1894-1908. vodio jeteološku školu u Atini. Nakon odlaska u penziju, živeo je u Trojičkom manastiru u Egini, po kojoj se i naziva Eginski.

Preminuo je u Atini, 8. novembra 1920. godine, od raka prostate. Kanonizovan je 1961. godine od strane Carigradske patrijaršije. Ono što je najzanimljivije, nad njegovom moštima su se dešavala razna čuda isceljenja.

U manastiru Tumane kod Golupca nalaze se mošti ovog svetitelja, a postoje i dve molitve ovom svecu, za koje se veruje da pomažu pri lečenju bolesti.

Prema verovanju, moleći se Svetom Nektariju mnogi vernici uspeli su da nađu spas od raka, paralize, Parkinsonove bolesti, izlečili su se i ljudi koji su imali probleme sa bubrezima, očima, mozgom.

Čak su zabeležena i pojedina čuda da je spasao ljude u raznim nesrećama – saobraćaju, brodolomima, pa i napadima ajkula i zmijskim ujedima.

Od Svetog Nektarija Eginskog pomoć najviše traže oboleli od kancera i drugih malignih bolesti. Čuda je činio, kako kažu, i za života, ali ona su posebno postala vidljiva nakon njegovog upokojenja.