Sa 17 godina dobio je Medalju za hrabrost, a sav svoj imetak ostavio je Srbiji! Na današnji dan umro je Đoka Zadužbinar

Na današnji dan 1883. godine umro je Đorđe Vlajković, zadužbinar, dobrotvor i pukovnik srpske vojske.

Rodio se 3. marta 1831. godine u Beogradu, a po drugima u nekom mestu u Vojvodin. Bio je sin Todora Vlajkovića iz Prizrena, a u Beogradu je završio osnovnu školu, da bi se potom uputio na dalje školovanje u Licej, pišu izvori.

Rano je izgubio roditelje, 1939. godine oca, a pozom 1845. i majku, što je uticalo na njegovo dalje obrazovanje, te sa 14 godina odlučuje da stupi u vojsku.

Iako je bio izrazito mlad, načelnik srpske vojske Kosta Ranisavljević primio ga je u vojsku kao izrazito sposobnog i formiranog mladog čoveka.

U podacima glavnog generalštaba piše da je 1845. godine upućen u junkersku vojnu školu u Rusiju, ali nema jasnih dokaza da li je zaista i pohađao školu u koju je upućen. Zna se samo da se u Srbiju nije vratio, već da je stupio u austrijsku vojsku, gde je 5. oktobra 1847. godine postao potporučnik.

Tokom mađarske bune 1848. pridružuje se srpskom dobrovoljačkom odredu koji je organizovao Stevan Petrović - Knićanin. Odred je pružio veliku pomoć Srbima u borbi protiv Mađara.

Foto: srpskozaduzbinarstvo.rs

Đoka Vlajković se posebno istakao 22. marta 1848. godine u odbrani Srbobrana kod Varadinskog mosta. Nakon toga, sa samo 17 godina dobio je prvo od mnogobrojnih odlikovanja -  Medalju za hrabrost.

Pri kraju Mađarske bune, Đorđe se vraća u Srbiju, a uskoro se priključuje ruskoj vojsci. Kao podanik ruskog cara, u Krimskom ratu je dobio čin kapetana. U bici kod Sevastopolja teško je ranjen i ostaje bez noge. Iz Rusije se vraća u Srbiju kao penzionisani kapetan ruske carske vojske.

Za života odlikovan je 21 ordenom: od Crvenog krsta preko Crnogorske i Sevastopoljske spomenice do medalja za hrabrost. Savremenici su ga karakterisali kao umerenog, mudrog, ekonomičnog i čoveka domaćina. Ceo svoj imetak testamentom je ostavio "na prosvetne svrhe".

Ulica u centru Beograda i reprezentativno zdanje

Jedna od ulica u centru Beograda dobila je njegovo ime, koje i danas nosi (Vlajkovićeva).

Foto: srpskozaduzbinarstvo.rs

Ministarstvo prosvete je tridesetih godina odlučilo da se od sredstava Zadužbine u Vlajkovićevoj ulici br. 5 sazida reprezentativna zgrada. Na tu novu zgradu postavljena je bista Đoke Vlajkovića.

Bistu je izradio vajar Marko Brežanin od prirodnog kamena a Branko Filipović, dekorativni vajar, kako se sam potpisivao, venac za medaljon od veštačkog kamena. Ovo umetničko delo i danas krasi nedavno obnovljenu fasadu Zadužbine Đoke Vlajkovića.

Ostavite komentar

Pravila komentarisanja:

Komentare objavljujemo prema vremenu njihovog pristizanja. Prednost u objavljivanju komentara imaće registrovani korisnici. Molimo Vas da ne pišete komentare velikim slovima, kao i da vodite računa o pravopisu.

Redakcija Informer.rs zadržava pravo izbora, brisanja komentara, ili modifikacije komentara koji će biti objavljeni. Prema Zakonu o informisanju zabranjeno je objavljivanje svih sadržaja koji podstiču diskriminaciju, mržnju ili nasilje protiv lica ili grupe lica zbog njihovog pripadanja ili nepripadanja određenoj rasi, veri, naciji, etničkoj grupi, polu ili zbog njihovog seksualnog opredeljenja.

Nećemo objavljivati komentare koji sadrže govor mržnje, psovke i uvrede. Sadržaj objavljenih komentara ne predstavlja stavove redakcije Informera ili portala Informer.rs, već isključivo stavove autora komentara.

Sugestije ili primedbe možete da šaljete na redakcija@informer.rs.