Sa 17 godina dobio je Medalju za hrabrost, a sav svoj imetak ostavio je Srbiji! Na današnji dan umro je Đoka Zadužbinar

Na današnji dan 1883. godine umro je Đorđe Vlajković, zadužbinar, dobrotvor i pukovnik srpske vojske.

Rodio se 3. marta 1831. godine u Beogradu, a po drugima u nekom mestu u Vojvodin. Bio je sin Todora Vlajkovića iz Prizrena, a u Beogradu je završio osnovnu školu, da bi se potom uputio na dalje školovanje u Licej, pišu izvori.

Rano je izgubio roditelje, 1939. godine oca, a pozom 1845. i majku, što je uticalo na njegovo dalje obrazovanje, te sa 14 godina odlučuje da stupi u vojsku.

Iako je bio izrazito mlad, načelnik srpske vojske Kosta Ranisavljević primio ga je u vojsku kao izrazito sposobnog i formiranog mladog čoveka.

U podacima glavnog generalštaba piše da je 1845. godine upućen u junkersku vojnu školu u Rusiju, ali nema jasnih dokaza da li je zaista i pohađao školu u koju je upućen. Zna se samo da se u Srbiju nije vratio, već da je stupio u austrijsku vojsku, gde je 5. oktobra 1847. godine postao potporučnik.

Tokom mađarske bune 1848. pridružuje se srpskom dobrovoljačkom odredu koji je organizovao Stevan Petrović - Knićanin. Odred je pružio veliku pomoć Srbima u borbi protiv Mađara.

Foto: srpskozaduzbinarstvo.rs

Đoka Vlajković se posebno istakao 22. marta 1848. godine u odbrani Srbobrana kod Varadinskog mosta. Nakon toga, sa samo 17 godina dobio je prvo od mnogobrojnih odlikovanja -  Medalju za hrabrost.

Pri kraju Mađarske bune, Đorđe se vraća u Srbiju, a uskoro se priključuje ruskoj vojsci. Kao podanik ruskog cara, u Krimskom ratu je dobio čin kapetana. U bici kod Sevastopolja teško je ranjen i ostaje bez noge. Iz Rusije se vraća u Srbiju kao penzionisani kapetan ruske carske vojske.

Za života odlikovan je 21 ordenom: od Crvenog krsta preko Crnogorske i Sevastopoljske spomenice do medalja za hrabrost. Savremenici su ga karakterisali kao umerenog, mudrog, ekonomičnog i čoveka domaćina. Ceo svoj imetak testamentom je ostavio "na prosvetne svrhe".

Ulica u centru Beograda i reprezentativno zdanje

Jedna od ulica u centru Beograda dobila je njegovo ime, koje i danas nosi (Vlajkovićeva).

Foto: srpskozaduzbinarstvo.rs

Ministarstvo prosvete je tridesetih godina odlučilo da se od sredstava Zadužbine u Vlajkovićevoj ulici br. 5 sazida reprezentativna zgrada. Na tu novu zgradu postavljena je bista Đoke Vlajkovića.

Bistu je izradio vajar Marko Brežanin od prirodnog kamena a Branko Filipović, dekorativni vajar, kako se sam potpisivao, venac za medaljon od veštačkog kamena. Ovo umetničko delo i danas krasi nedavno obnovljenu fasadu Zadužbine Đoke Vlajkovića.