Krvoločni manijak, šarmantni student i tiha baka: Trovali, sekli i ubijali bez kajanja

Serijske ubice predstavljaju jednu od najmračnijih pojava u kriminalistici jer iza njihovih zločina gotovo nikada ne stoji samo korist ili trenutni bes, već obrazac ponašanja, psihološki poremećaji i potreba za kontrolom, dominacijom ili satisfakcijom kroz ubijanje.

Prema kriminalističkoj definiciji, serijskim ubicom smatra se osoba koja izvrši najmanje tri ubistva u odvojenim vremenskim periodima, između kojih postoji takozvani "period hlađenja".

Upravo taj prekid između zločina razlikuje serijske ubice od masovnih ubica, koje više ljudi usmrte u jednom napadu.

Istražitelji prilikom utvrđivanja da li je reč o serijskom ubici analiziraju način izvršenja zločina, profil žrtava, lokacije, psihološke obrasce i eventualne rituale koje ubica ponavlja.

Kod mnogih serijskih ubica pojavljuju se gotovo identične metode ubijanja, izbor specifičnih žrtava ili potreba da kontrolišu telo nakon smrti, zbog čega forenzičari često govore da serijske ubice zapravo "ponavljaju sopstvenu fantaziju".

Stručnjaci ih najčešće dele na nekoliko tipova. Postoje vizionarski tipovi koji tvrde da "čuju glasove", zatim oni koji veruju da imaju misiju da "očiste društvo", ali i hedonističke ubice kojima ubijanje predstavlja zadovoljstvo. Posebno opasni smatraju se oni opsednuti moći i kontrolom, kojima je dominantan osećaj potpune dominacije nad žrtvom.

Ono što dodatno uznemirava javnost jeste činjenica da mnogi od njih vode potpuno dvostruke živote. Imaju porodice, posao, prijatelje i spolja deluju kao obični građani, dok paralelno skrivaju monstruozne zločine. 

Smrt u bočici: Arsen umesto leka

Jedna od najpoznatijih serijskih ubica sa prostora Srbije bila je Baba Anujka, poznata i kao "banatska veštica". Njeno pravo ime bilo je Ana Di Pištonja, a živela je u selu Vladimirovac u Banatu krajem 19. i početkom 20. veka.

Foto: Foto: Wikipedia

Za razliku od većine serijskih ubica koji koriste silu, Baba Anujka ubijala je tiho, otrovom. Bavila se nadrilekarstvom i pravljenjem takozvanih "čarobnih voda", koje su zapravo sadržale arsen i druge otrovne supstance.

Žrtve su uglavnom bili imućni seljaci, stariji muškarci i ljudi sa životnim osiguranjem, dok su smrti dugo izgledale prirodno jer su simptomi trovanja podsećali na bolest. Veruje se da je na ovaj način otrovala najmanje 50 ljudi, mada pojedini izvori navode i mnogo veći broj žrtava.

Uhapšena je 1928. godine kada je imala više od 90 godina, nakon istrage o smrti jednog bogatog seljaka iz okoline Pančeva. Na suđenju je tvrdila da je nevina i da je samo pravila lekove. Osuđena je na 15 godina zatvora, ali je zbog starosti puštena ranije. 

Krvavi trag od železničke stanice do šume

Jedan od najzloglasnijih evropskih serijskih ubica bio je Andrei Čikatilo, poznat kao "Kasapin iz Rostova".

Foto: Foto: Wikipedia

Tokom sedamdesetih i osamdesetih godina u Sovjetskom Savezu ubio je više od 50 ljudi, među kojima su bila deca, tinejdžeri i žene. Žrtve je mamio na železničkim i autobuskim stanicama obećavajući im posao, hranu ili pomoć, nakon čega ih je odvlačio u šume i usamljena područja gde ih je brutalno ubijao nožem. Mnoge žrtve bile su izbodene desetinama puta, seksualno zlostavljane i unakažene, a tela su ostavljana po šumama i pored pruga.

Istraga je trajala godinama jer sovjetske vlasti dugo nisu želele da priznaju postojanje serijskog ubice, smatrajući da su takvi zločini nemogući u ruskoj imperiji. Policija je u jednom trenutku čak uhapsila pogrešnog čoveka, dok je Čikatilo nastavio da ubija.

Konačno je uhapšen 1990. godine zahvaljujući psihološkom profilisanju i praćenju njegovog ponašanja oko železničkih stanica. Na suđenju je priznao desetine ubistava i osuđen je na smrtnu kaznu.

Student prava sa licem ubice

Kada se govori o serijskim ubicama u Americi, jedno od najpoznatijih imena svakako je Ted Bundy.

Foto: profimedia

Tokom sedamdesetih godina ubio je veliki broj mladih žena širom SAD, dok istražitelji veruju da je stvaran broj žrtava mnogo veći od onog koji je priznao. Najčešće je birao studentkinje i mlade žene sličnog izgleda, uglavnom sa dugom tamnom kosom i razdeljkom po sredini.

Ono što ga je činilo posebno opasnim bila je sposobnost manipulacije. Glumio je povrede, nosio gips, tražio pomoć oko automobila ili knjiga i na taj način zadobijao poverenje žrtava. Kada bi ih namamio, otimao ih je i ubijao, a istraga je pokazala da se često vraćao telima nakon smrti, što je bio jedan od najjezivijih detalja njegovih zločina.

Bandi je godinama uspevao da izbegava policiju upravo zato što je delovao potpuno normalno. Bio je obrazovan, komunikativan i šarmantan, zbog čega mnogi nisu mogli ni da zamisle da iza tog lica stoji jedan od najopasnijih serijskih ubica u istoriji Amerike.

Foto: Shutterstock

I to je možda najstrašniji deo cele priče. Ne to kako ubijaju, nego koliko lako uspeju da izgledaju kao obični ljudi.

BONUS VIDEO