"Bože, podari nam dete": Vernici svedoče o molitvama pred Trojeručicom - Roditelji se vraćali u ovaj manastir sa bebom u naručju

Na južnim padinama Fruške gore nalazi se manastir Grgeteg. Za mnoge vernike ovo je posebno mesto zbog ikone Bogorodice Trojeručice, pred kojom, kako svedoče, dolaze sa problemima za koje više ne pronalaze rešenje – i odlaze sa osećajem mira, vere i nade.

Manastir Grgeteg nalazi se na Fruškoj gori, u blizini istoimenog sela, nedaleko od Iriga i drugih poznatih fruškogorskih svetinja. Od Beograda je udaljen oko 77 kilometara.

Svetinja sa vekovima dugom istorijom

Prema predanju, Grgeteg je u 15. veku osnovao despot Vuk Grgurević, poznat kao Zmaj Ognjeni Vuk, kako bi u manastiru smestio svog slepog oca Grgura Brankovića.

Ipak, istoričari upozoravaju da za ovu priču nema čvrstog istorijskog utemeljenja. Prvi pouzdaniji pisani tragovi o manastiru potiču iz osmanskih dokumenata iz 16. i 17. veka.

Foto: Shutterstock

Manastir je kroz istoriju prolazio kroz velika stradanja. Krajem 17. veka kompleks je obnavljan, a današnja crkva Svetog Nikole građena je u 18. veku.

Kasnije je usledila velika obnova, a posebno mesto u istoriji Grgetega zauzima čuveni srpski slikar Uroš Predić. Njegov rad može se videti na ikonostasu manastirske crkve, što Grgetegu daje i veliku umetničku vrednost.

Zato ovaj manastir nije samo mesto molitve. On je istovremeno deo kulturne, umetničke i duhovne baštine Srbije.

Najviše pažnje privlači Bogorodica Trojeručica

Ipak, ono zbog čega mnogi danas posebno dolaze u Grgeteg jeste ikona Bogorodice Trojeručice.

Ikona se u manastiru nalazi od 2002. godine i izrađena je po uzoru na čuvenu hilandarsku Trojeručicu. Prema navodima o manastirskoj svetinji, grgeteška ikona je po izgledu, dimenzijama i načinu izrade veoma bliska hilandarskom uzoru, a na njenoj poleđini nalazi se lik Svetog Nikole, kome je manastirska crkva posvećena.

Foto: Shutterstock

Sama priča o Trojeručici duboko je ukorenjena u pravoslavnoj tradiciji.

Prema predanju, Sveti Jovan Damaskin molio se pred Bogorodicom nakon što mu je bila odsečena ruka. Nakon isceljenja, kao znak zahvalnosti, dao je da se na ikonu postavi srebrna ruka. Otuda i naziv - Trojeručica.

Zbog toga se ova ikona među vernicima posebno povezuje sa molitvom za pomoć u nevolji, isceljenje i izbavljenje iz teških životnih okolnosti.

Ispovesi vernika

Priča o bračnim parovima bez dece jedno je od najčešće pominjanih svedočenja vezanih za Grgeteg.

Prema svedočenju jedne od monahinja, u manastiru je tokom prvih deset godina nakon dolaska ikone vođena evidencija. U toj evidenciji navodno je zabeleženo 60 bračnih parova koji su, nakon 10 do 15 godina braka bez dece, dobili potomstvo posle molitava pred Trojeručicom. Kasnije se, prema istom svedočenju, evidencija više nije vodila, ali su roditelji nastavili da dolaze i dovode svoju decu u manastir.

Foto: Shutterstock

Ovo je važno predstaviti kao svedočenje i podatak koji je manastirsko sestrinstvo svojevremeno navodilo, a ne kao medicinski dokaz da je molitva izazvala trudnoću.

Za vernike, međutim, upravo takve priče imaju ogromnu težinu.

Mnogi dolaze sa istom molbom:

"Bože, podari nam dete."

A kada dete dobiju, vraćaju se da zahvale.

"Dolazili su posle mnogo godina braka"

Posebno snažan deo ove priče jeste to što se, prema navodima iz manastira, nisu radilo samo o mladim parovima koji su kratko pokušavali da dobiju dete, već o bračnim parovima koji su iza sebe imali deset ili petnaest godina bez potomstva.

Neki su, kako se navodi, kasnije dolazili sa bebama.

Upravo zbog toga je Grgeteg među pojedinim vernicima dobio reputaciju mesta kome se odlazi kada je u pitanju želja za potomstvom.

Foto: Shutterstock

To ne znači da će svaka molitva biti uslišena niti da se bilo koja bolest ili neplodnost može rešiti samo odlaskom u manastir. Ali za ljude koji veruju, molitva predstavlja važan deo njihovog suočavanja sa problemom, nadom i neizvesnošću.

Vernici ne dolaze samo po "čudo"

Zanimljivo je da mnogi ljudi koji posećuju ovakve svetinje ne govore nužno o velikom, dramatičnom čudu. Nekada je, kažu, najveća pomoć - mir.

Čovek dođe uznemiren, uplašen ili očajan, pomoli se, zapali sveću, ostane neko vreme u tišini i oseti da je teret koji je nosio postao lakši.

Takva iskustva teško je izmeriti ili dokazati, ali su deo ličnog doživljaja vere.

BONUS VIDEO