Na poluostrvu PELJEŠAC sačuvana jedina freska PRVOG SRPSKOG KRALJA! Car Dušan imao je samo jedan zahtev, ALI...

Tokom bombardovana Beograda 1941. godine spaljena je biblioteka i uništeno više od 300.000 dragocenih knjiga, kao i mnogi srednjovekovni pisani tragovi. Srećom, neki od njih su preživeli i ostali kao svedočanstva postojanja i trajanja Srba na ovim prostorima

U maloj crkvi na Pelješcu, u blizini nekadašnjeg Stona, sačuvan je jedini portret nekog od srpskih monarha pre dinastije Nemanjića. Da je pre Nemanjića postojalo nekoliko srpskih dinastija već odavno nije nepoznanica. Prva srpska vladarska dinastija, kako tvrde istoričari, bila je porodica Vojisavljević.

Crkva svetog Mihaila zadužbina je prvog srpskog kralja Mihaila Vojislavljevića, koji je vladao Travunijom, Zahumljem, Dukljom i Raškom, podignuta je u starom Stonu krajem 11. veka, a freska je živopisana oko 1080. godine.

Ktitorski portret kralja Mihaila nalazi se u maloj niši koja se nalazi levo od ranijeg ulaza u crkvu. Iznad nje se nalazila još jedna freska, koja je danas samo delimično sačuvana. Stručnjaci smatraju da je na njoj bio prikazan neko od apostola ili sam Isus.

Foto: wikipedija

Mihailo drži u rukama svoju zadužbinu, a njegovo lice na fresci je izduženo, sa velikim očima, iznad kojih su naglašene obrve, dok je na čelu naslikana duboko urezana horizontalna bora. Kosa mu je duža, proseda i dopire do potiljka, poput njegove brade. Na glavi nosi kraljevski venac zapadnog tipa koji se sreće širom srednjovekovne Evrope.

Vojislavljević je vladao srpskim srednjovekovnim oblastima Dukljom, Travunijom, Zahumljem i Raškom, od 1050. do 1081. godine. U početku je vladao kao knez, a svoju državu je oko 1077. godine uzdigao na rang kraljevine za šta je dobio potvrdu od pape Grgura VII.

Crkva je bila malih dimenzija, dužine šest, a širine četiri metra. Ipak, bila je neobično visoka, više od sedam metara, a bogato je bila ukrašena kamenom ornamentikom.

Foto: www.spc.rs

Sveti Sava je na ovom mestu 1219. godine osnovao Eparhiju Humsku ili današnju Eparhiju Zahumsko-Hercegovačku.

Ston i Pelješac su u okvirima Srbije ostali sve do 1333. godine kada će ih Dubrovniku, za godišnji danak od 500 perpera i pod uslovom da "poje srpski pop u Stonu", prodati tada kralj, a kasnije car Dušan.

Foto: Youtube printscreen

Danas na Pelješcu i u Stonu nema ni srpske crkve ni srpskog popa.