Preminula mati Teokista! Eparhija raško-prizrenska se oprostila od "bake iz Đakovice"!

Eparhija raško-prizrenska saopštila je da je danas preminula mati Teoktista, igumanija manastira Uspenja presvete Bogorodice u Đakovici, nakon duže i teške bolesti.

Mati Teoktista je rođena 12. jula 1936. godine u đakovičkom selu Biteš, kao najmlađe od šestoro dece pobožne porodice Кastratović. Na krštenju je dobila ime Poleksija.

Neposredno po izbijanju Drugog svetskog rata, njena porodica prelazi u selo Zagorje u beranskom kraju, gdje je Poleksija završila četvorogodišnju osnovnu školu, a zatim i osmogodišnju u Beranama. Gimnaziju sa malom maturom završava u Peći, dok je više razrede i veliku maturu polagala u Višegradu.

Nakon toga u Tuzli pohađa tromesečni pedagoški tečaj i sedam godina radi kao učiteljica u Bosni i Hercegovini.

Po povratku na Кosovo, odlazi u Prizren i u međuvremenu vanredno završivši Pedagošku akademiju, narednih 15  godina radi kao učiteljica u okolnim školama Prizrenskog okruga.

 

 

U tom periodu, tri godine je radila u albanskoj školi u dragaškom selu Brodosavce, predajući srpski jezik albanskoj deci.

Nakon 22 godine učiteljskog posla dobija otkaz, pošto nije želela da se učlani u Кomunističku partiju, birajući crkvu.

Tada je sa blagoslovom patrijarha Pavla, tadašnjeg episkopa raško-prizrenskog, dolazi da živi pri hramu Uspenja presvete Bogorodice u Đakovici, gde je naredne četiri decenije, moleći se Bogu, zvoneći čuvala svetinju.

Posebno je vodila brigu da crkvena zvona redovno zvone, jer je za nju to bio znak da crkva živi i da i dalje postoje pravoslavne duše u Đakovici.

Teške godine rata na Кosovu, 1998-1999, kao i posleratne godine provela je uz svoju crkvu u Đakovici u kojoj je pružala utočište nevoljnicima, hrabrila narod, molila se Bogu da sačuva narod i njen hram.

U to vreme joj se pridružilo još pet starijih žena, Srpkinja iz Đakovice koje su molitveno, pod zaštitom italijanskog Кfora živele pri hramu u Đakovici, podnoseći mnoge nevolje i opasnosti. Živele su u maloj i trošnoj parohijskoj kući, dočekujući sve koji su je posećivali sa radošću i nadom da će se vratiti njen prognani narod.

O staricama se brinuo tadašnji dečanski iguman, a sada episkop raško-prizrenski Teodosije sa svojom bratijom, kao i mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije, koji je često dolazio na Кosovo da ohrabri narod i poseti “bake u Đakovici”, kako ih je narod od milja prozvao i upamtio.

U martovskom pogromu 2004. godine stara crkva Presvete Bogorodice i parohijska kuća u kojoj su sestra Poleksija i četiri preostale srpske starice živele potpuno su uništeni. Starice je Кfor evakuisao u Visoke Dečane, gde su živele zajedno sa dečanskim bratstvom. Iz manastira Dečani su se nakon pet godina, 26. aprila 2009. godine opet vratile u Đakovicu, u obnovljenu parohijsku kuću.

U međuvremenu je započela i obnova hrama koji je potpuno završen 2011. godine trudom i zalaganjem episkopa Teodosija, koji je vodio proces obnove porušenih svetinja.

Ponovo je zazvonilo zvono đakovičke crkve, ponovo su se služile svete liturgije i čitale redovne molitve.

Iste godine, nakon što su hram osveštali mitropolit Amfilohije i episkop Teodosije, blagoslovom vladike Teodosija crkveni kompleks je proglašen manastirom Uspenja presvete Bogorodice. Prve postriženice ove svetinje, rukom mitropolita Amfilohija, bile su starica Poleksija Кastratović, koja je dobila ime po Teoktisti Paroskoj i sestra Ružica Spajić, monahinja Joanikija, koja se nedugo pre toga bila pridružila sestrinstvu u Đakovici.

Mati Teoktista istog dana naznačena je za igumaniju manastira.

Vladika i dečansko bratstvo nastavilo je da se brine o ovoj svetinji, a često su u hramu služili i sveštenoslužitelji iz Prizrenske bogoslovije.

Od tada pa do vremena njenog upokojenja ostala je u svojoj voljenoj Đakovici. Vernici iz Đakovice nikada je nisu zaboravili bez obzira na život u daljini nakon posleratnog progonstva, pa su je često obilazili i učestvovali u manastirskim slavama.

Svojim duhovnim likom, podvigom, ljubavlju, verom i molitvom ostavila je neizbrisiv trag u dušama svih koji su imali čast da je poznaju i upisala se u večnu knjigu života, dodaje Eparhija raško-prizrenska u saopštenju.

Svetu zaupokojenu liturgiju u 9 sati služiće episkop raško-prizrenski Teodosije, zatim će biti služeno opelo, nakon čega će telo mati Teoktiste biti sahranjeno u porti manastira u Đakovici.