Lepši pol sejao strah širom sveta: One su vukle najopasnije poteze u podzemlju (FOTO)

Kada se govori o organizovanom kriminalu, većina prvo pomisli na muškarce koji su decenijama vladali mafijaškim klanovima, narko-kartelima i pljačkaškim grupama. Ipak, istorija podzemlja beleži i žene koje nisu bile samo supruge ili partnerke kriminalaca, već su same donosile ključne odluke, gradile kriminalne imperije i upravljale nekim od najopasnijih organizacija na svetu.

Njihova imena godinama su izazivala strah među rivalima, a glavobolju policijama širom sveta. Za razliku od stereotipa o mafijaškim bosovima koji su moć demonstrirali skupocenim automobilima, vilama i naoružanim telohraniteljima, neke od najuticajnijih žena u podzemlju gradile su autoritet potpuno drugačije: diskretno, proračunato i daleko od očiju javnosti.

Od košarkaškog parketa do međunarodne poternice

Ime Olivere Ćirković godinama je bilo poznato ljubiteljima košarke. Kao talentovana plejmejkerka nosila je dresove brojnih klubova u bivšoj Jugoslaviji, a sa reprezentacijom je osvojila bronzanu medalju na Evropskom prvenstvu 1988. godine.

Foto: Privatna arhiva

Malo ko je tada mogao da pretpostavi da će posle završetka sportske karijere njen život krenuti potpuno drugačijim putem.

Prema njenim kasnijim ispovestima, upravo je boravak u Grčkoj doveo do poznanstava koja su je uvela u svet organizovanog kriminala.

Početkom 2000. godina postala je deo međunarodne grupe Pink Panteri, čiji su pripadnici godinama izvodili spektakularne pljačke luksuznih zlatarni širom Evrope, Bliskog istoka i Azije.

Grupa je bila poznata po detaljnom planiranju, izuzetno brzo izvedenim akcijama i gotovo filmskim bekstvima, zbog čega su ih istražitelji smatrali jednom od najozbiljnijih organizovanih pljačkaških mreža na svetu.

Foto: Shutterstock

Grčke vlasti uhapsile su Ćirković 2008. godine zbog učešća u pljački zlatare u Atini, nakon čega je osuđena na višegodišnju zatvorsku kaznu.

Međutim, njeno ime dospelo je na naslovne strane svetskih medija dve godine kasnije, kada je uspela da pobegne iz zatvora Koridalos, najvećeg zatvorskog kompleksa u Grčkoj.

Bekstvo je godinama opisivano kao jedno od najsmelijih u istoriji grčkog zatvorskog sistema. Posle bekstva gotovo tri godine bila je u međunarodnom bekstvu, sve dok nije uhapšena u Srbiji 2012. godine po međunarodnoj poternici. Nakon izručenja Grčkoj odslužila je ostatak kazne.

Po izlasku na slobodu odlučila je da potpuno promeni život. Objavila je autobiografsku knjigu u kojoj je opisala svoj put od uspešne sportistkinje do pripadnice Pink Pantera, a kasnije je napisala još nekoliko knjiga i počela javno da govori o iskustvima iz sveta organizovanog kriminala.

Foto: ATAIMAGES/Shutterstock

Njena priča danas se često navodi kao jedan od najneobičnijih životnih obrta u domaćoj sportskoj i kriminalističkoj istoriji – od evropskih košarkaških parketa do međunarodnih poternica i zatvorskih ćelija.

"Kuma" iz senke koja je preuzela Kamoru

Marija Ličardi odrasla je u porodici duboko ukorenjenoj u Kamori. Njen otac bio je lokalni mafijaški vođa, dok je brat Đenaro Ličardi bio osnivač klana Ličardi i jedan od tvoraca Alijanse Secondiljano, saveza najmoćnijih napuljskih klanova koji je godinama kontrolisao trgovinu narkoticima, iznude i druge unosne kriminalne poslove.

Foto: EPA

Nakon smrti brata i hapšenja dvojice braće i supruga Antonija Tegemijea, upravo je Marija preuzela vođstvo klana, postavši prva žena koja je stala na čelo ne samo porodice Ličardi već i čitave Alijanse Secondiljano.

Istražitelji smatraju da je upravo njen način rukovođenja razlikovao Ličardi od mnogih muških prethodnika. U dokumentarnim emisijama o Kamori bivši istražitelji opisivali su je kao osobu koja je kriminalnu organizaciju vodila gotovo kao multinacionalnu kompaniju, sa jasno podeljenim zadacima, strogo kontrolisanim finansijama i odlukama koje su donosene racionalno, bez impulsivnosti i potrebe za demonstracijom sile.

Sličnu ocenu izneo je i italijanski sudija Luiđi Bobio, koji je rekao da, kada žena preuzme organizaciju, "paradoksalno dolazi do smanjenja emocionalnog naboja i efikasnijeg funkcionisanja grupe".

Žena koja je kršila pravila mafije

Ličardi je proširila aktivnosti klana, učvrstila kontrolu nad trgovinom drogom, ali je donela i jednu od najkontroverznijih odluka u istoriji Kamore.

Prekinula je dugogodišnje nepisano pravilo da se mafija ne bavi prostitucijom i uspostavila saradnju sa albanskim kriminalnim grupama, preko kojih su žene dovođene u Italiju i primoravane na seksualnu eksploataciju. Istražitelji smatraju da je upravo taj potez značajno povećao prihode organizacije.

Foto: printscreen

Uprkos brutalnosti kriminalnog sistema kojim je upravljala, deo stanovnika Secondiljana o porodici Ličardi govorio je sa izvesnim poštovanjem. U kraju pogođenom siromaštvom i visokom nezaposlenošću, klan je povremeno pomagao najsiromašnijim porodicama, delio novac i obezbeđivao posao lokalnom stanovništvu.

Kriminolozi godinama ukazuju da ovakva praksa nije bila izraz humanosti, već način da mafija stekne poverenje zajednice, kupi lojalnost i obezbedi ćutanje ljudi koji žive na teritoriji pod njenom kontrolom.

Upravljanje klanom iz zatvora

Nakon što je gotovo dve godine uspešno izbegavala policiju, Marija Ličardi našla se među 30 najtraženijih begunaca u Italiji. Zahvaljujući razgranatoj mreži saradnika i sigurnih skrovišta, često je menjala lokacije, ali nije napuštala područje Napulja.

Tokom bekstva nastavila je da upravlja klanom, izdaje naređenja i, prema navodima italijanskih istražitelja, odlučuje o obračunima sa rivalskim grupama.

U jednom trenutku čak je naredila bombaški napad na zgradu u kojoj je kancelariju imao tužilac Luiđi Bobio, koji je vodio istrage protiv njenog klana. Napad nije imao željeni efekat, već je dodatno intenzivirao policijsku potragu.

Policija je 14. juna 2001. godine konačno uspela da joj uđe u trag. Uhapšena je u blizini Napulja, kod mesta Melito, dok se automobilom vozila sa bračnim parom koji joj je pomagao u skrivanju.

Prema izveštajima italijanskih medija, nije pružala nikakav otpor prilikom hapšenja. Policija je tada primetila da se gotovo nimalo nije promenila u odnosu na fotografiju sa poternice koja je godinama kružila Italijom. Nakon njenog hapšenja, vođstvo klana preuzeo je njen brat Vinćenco Ličardi.

Marija je puštena na slobodu 2009. godine, ali je njeno ime ponovo dospelo u centar pažnje 2021. godine, kada su je pripadnici Karabinjera uhapsili na rimskom aerodromu Ćampino neposredno pre ukrcavanja na let za Španiju.

Tužilaštvo je tvrdilo da je, uprkos prethodnoj robiji, nastavila da upravlja poslovima klana, zbog čega je protiv nje pokrenut novi postupak zbog mafijaškog udruživanja, iznude i drugih krivičnih dela.

Dve godine kasnije, italijanski sud osudio ju je na 12 godina i osam meseci zatvora zbog uloge u vođenju klana Ličardi.

Vladarka kokainskog podzemlja koje se plašio i sam Eskobar

Dok su u svetu organizovanog kriminala decenijama glavnu reč vodili muškarci, Griselda Blanko uspela je da izgradi sopstveno carstvo i postane jedna od najmoćnijih žena u istoriji trgovine narkoticima.

Rođena je 15. februara 1943. godine u kolumbijskoj Kartaheni, ali se sa majkom još kao trogodišnja devojčica preselila u Medeljin, grad koji će kasnije postati sinonim za narko-kartele. 

Foto: profimedia

Već kao tinejdžerka bavila se džeparenjem, a početkom šezdesetih godina sa prvim suprugom Karlosom Truhiljom započela je trgovinu marihuanom. Nakon razvoda udala se za Alberta Brava, sa kojim je pod lažnim identitetom otišla u Sjedinjene Američke Države i nastanila se u Kvinsu u Njujorku.

Upravo tada počinje da razvija mrežu za krijumčarenje kokaina između Kolumbije i SAD, koja će joj kasnije doneti nadimke "Kuma kokaina", "Crna udovica" i "La Madrina". Istražitelji su procenjivali da je njena organizacija u jednom periodu zarađivala i do 80 miliona dolara mesečno.

Inovativni načini šverca kokaina

Za razliku od mnogih narko-bosova tog vremena, Griselda nije nasledila kriminalnu organizaciju niti je bila u senci nekog moćnijeg muškarca. Naprotiv, sama je razvijala mrežu saradnika, organizovala transport droge i uvodila nove metode krijumčarenja.

Jedna od njih bila je izrada ženskeg donjeg veša sa posebno ušivenim tajnim pregradama u kojima su kuriri prenosili kokain preko granice. Taj način šverca kasnije su preuzele i druge kriminalne grupe.

"Crna Udovica"

Tokom života bila je udata tri puta, a u kriminalnim krugovima i pojedinim medijskim izveštajima često su se pojavljivale tvrdnje da je bila umešana ili da je čak naredila ubistva pojedinih svojih supruga kada bi postali prepreka njenim poslovima ili se sukobili sa njom oko novca i kontrole nad kriminalnim poslovima.

Najviše pažnje privukla je smrt njenog drugog supruga Alberta Brava, koji je ubijen 1975. godine u Kolumbiji nakon sukoba sa Griseldom zbog, kako se navodi, nestalog novca od trgovine drogom.

Iako postoje različite verzije događaja, uključujući i onu da je upravo ona pucala na njega ili naredila njegovu likvidaciju, te tvrdnje nikada nisu pravosnažno dokazane.

Slične spekulacije godinama su pratile i smrt njenog prvog supruga Karlosa Truhilja, kao i trećeg supruga Darija Sepulvede, ali ni u tim slučajevima Griselda Blanco nikada nije osuđena niti je njena odgovornost sudski utvrđena.

Iako se u medijima često navodi da je bila odgovorna za više od 200 likvidacija, za takav broj nikada nije pravosnažno osuđena. 

Foto: profimedia

Posle višegodišnje potrage, agenti DEA uhapsili su je 17. februara 1985. godine u Kaliforniji. Na saveznom sudu u Njujorku osuđena je na 15 godina zatvora zbog zavere radi proizvodnje, uvoza i distribucije kokaina.

Dok je služila kaznu, Florida ju je optužila za tri ubistva. Iako je tužilaštvo obezbedilo ključnog svedoka, slučaj je ozbiljno kompromitovan nakon skandala u koji su bili umešani zaposleni u tužilaštvu, pa je 1998. godine prihvatila nagodbu i priznala krivicu za tri ubistva drugog stepena. Dobila je kaznu od 20 godina zatvora, koja se izvršavala istovremeno sa već izrečenom saveznom kaznom.

Ubijena po sopstvenom "receptu" likvidacija

Po izlasku iz zatvora 2004. godine deportovana je u Kolumbiju, gde je godinama živela daleko od očiju javnosti. Međutim, njen kraj bio je gotovo identičan metodama koje su proslavile njenu kriminalnu organizaciju.

Ubijena je 3. septembra 2012. godine u Medeljinu kada su joj prišla dvojica napadača na motociklu i ispalila više hitaca. Upravo se napad iz motocikla godinama smatrao jednim od zaštitnih znakova likvidacija koje su istražitelji povezivali sa njenom organizacijom.

 

Iako su njihovi putevi do kriminalnog vrha bili potpuno različiti, Marija Ličardi, Griselda Blanko i Olivera Ćirković pokazale su da žene u organizovanom kriminalu nisu uvek igrale sporedne uloge.

Njihove priče ostale su upamćene kao dokaz da je svet organizovanog kriminala, uprkos tome što je decenijama bio gotovo isključivo muški, imao i svoje izuzetno moćne, ali često potcenjene ženske figure.

BONUS VIDEO