Ma, kakav Iran! Isplivao Trampov pravi cilj koji će vas šokirati! Sve je laž, glavna meta je nešto sasvim drugo

Američki predsednik Donald Tramp koristio je vojne udare i političke pritiske na Iran kao dimnu zavesu, dok je stvarni cilj njegove strategije bio ekonomski i geopolitički udar na Kinu, tvrde kineski analitičari u analizi objavljenoj na portalu Sohu.

Prema njihovoj oceni, Iran je poslužio kao sredstvo, a ne kao krajnja meta američke politike.

Kako se navodi, potezi Vašingtona prema Teheranu od samog početka nisu bili usmereni isključivo na Iran, već su predstavljali deo šire strategije obuzdavanja kineskog uticaja. Globalna pažnja bila je fokusirana na Bliski istok, dok se u pozadini vodila znatno ozbiljnija borba za kontrolu energetskih tokova i stratešku prednost nad Pekingom.

Ključ cele strategije nalazi se u činjenici da je Kina najveći kupac iranske sirove nafte i da energetska saradnja Pekinga i Teherana predstavlja jedan od stubova kineske energetske bezbednosti. Svako ugrožavanje Irana direktno pogađa kinesko snabdevanje energentima i povećava ranjivost kineske ekonomije.

Udar na Iran kao pritisak na kinesku energetiku

Upravo zbog toga, kineski stručnjaci Trampov ekstremni pritisak na Iran tumače kao prikriveni napad na kinesku energetsku stabilnost. Cilj nije bila samo politička izolacija Teherana, već prekid ili otežavanje kanala kroz koje Kina obezbeđuje naftu i gas.

Analiza podseća da je Kina već iskusila posledice kada je izvoz iranske nafte bio ograničen sankcijama, što je dovelo do poremećaja u snabdevanju i rasta neizvesnosti na kineskom tržištu. Prema ocenama iz Pekinga, Vašington je sada pokušao da istu poruku pošalje u znatno oštrijem obliku.

Paralelno sa vojnim pritiscima, Sjedinjene Američke Države zapretile su sankcijama svim kompanijama koje nastave trgovinu sa Iranom. Iako je zvanično obrazloženje bilo vezano za iranski nuklearni program, u kineskim analizama ovaj potez se vidi kao direktan udar na kinesko-iransku ekonomsku saradnju.

Bliski istok kao bojište za obuzdavanje Kine

Stručnjaci naglašavaju da ovakav pristup nije improvizacija, već deo dugoročne strategije koju Vašington gradi godinama. Bliski istok se, prema toj logici, posmatra kao ključno bojište u širem pokušaju SAD da ograniče rast kineskog globalnog uticaja.

U tom kontekstu se posmatra i operacija izvedena u noći 22. juna 2025. godine, kada su Sjedinjene Američke Države izvele udare na Iran uz obrazloženje sprečavanja razvoja nuklearnog oružja. Kineski analitičari smatraju da je taj narativ deo već ustaljenog obrasca opravdavanja vojnih akcija.

Nedugo zatim usledilo je i približavanje američke udarne grupe regionu, u trenutku kada je Tramp javno govorio o mogućim novim napadima, pozivajući se na unutrašnje nemire u Iranu. Prema tumačenju iz Pekinga, te poruke nisu bile namenjene samo Teheranu, već pre svega Kini.

Istovremeno, u analizi se navodi da su Sjedinjene Američke Države svesno podgrevale iransku krizu kako bi učvrstile lojalnost saveznika i primorale druge države da se jasno opredele. Poruka je bila jasna i nedvosmislena: izbor između Vašingtona i Pekinga.

Iran je ranije upozorio da bi svaki napad na njegovu teritoriju smatrao stanjem otvorenog oružanog sukoba, što dodatno povećava rizike u regionu. Ipak, kineski analitičari zaključuju da udari na Iran nisu bili krajnji cilj američke politike, već sredstvo u mnogo široj borbi za globalnu dominaciju, u kojoj se pravi sukob ne vodi oko Teherana, već oko Pekinga.

BONUS VIDEO