Otkrivena tajna stara 24.000 godina: Naučnici u šoku, šta su ovo ljudi ovde radili?! (FOTO)

Arheolozi istražuju misterioznu i zabačenu pećinu u Španiji, izuzetno nalazište koje se sve više izdvaja kao jedno od kulturno najznačajnijih mesta na svetu.

Pećina, koja ima i sopstveno podzemno jezero za koje se gotovo sigurno veruje da je u davnim vremenima smatrano svetim, imala je ritualni ili verski značaj u različitim periodima tokom najmanje 24.000 godina. Zbog toga bi mogla da se ubraja među najduže neprekidno korišćena sveta mesta na svetu, iako se obredi u njoj nisu nužno odvijali bez prekida.

Još u kamenom dobu, pre oko 24.000 godina, a zatim ponovo pre približno 16.000 godina, ljudi su u pećini stvarali crteže povezane sa ritualima. Kasnije, u periodu između 7.500. i 3.500. godine pre sadašnjosti, pećinu su koristili ljudi iz neolita i bronzanog doba, mada svrha njihovih poseta još nije poznata. Dokazi iz pojedinih perioda gvozdenog doba, naročito od 5. do 3. veka pre nove ere, ukazuju na to da je pećina služila u verske svrhe. Na to upućuje i otkriće oko 200 keramičkih pehara.

U rimsko doba, pre oko 2.000 godina, a možda i znatno ranije, pećina je, čini se, postala mesto rituala i obreda posebno povezanih sa ženama, koji su možda imali za cilj očuvanje reproduktivnog zdravlja i plodnosti. Arheolozi su pronašli brojne zavetne natpise povezane sa ženskim verskim praksama, a prošle godine otkrili su i predmete koji verovatno potiču iz rimskog svetilišta u pećini: narukvicu, dva prstena i nekoliko pršljenova za vreteno, koji su se u antičko doba uglavnom koristili za predenje vlakana u pređu.

Istraživanja su pokazala da su lokalni stanovnici najkasnije u 18. veku, a verovatno i mnogo ranije, pećinu nazivali "Kova de les Dones", što na katalonskom znači "Pećina žena". Čini se da je sve do početka 20. veka pećina služila i kao mesto ritualizovanog obreda tokom kojeg su mladenci konzumirali brak.

 

 

Činjenica da je pećina, smeštena visoko u krševitim krečnjačkim liticama udaljenog kanjona, oko 65 kilometara jugozapadno od Valensije, bila povezana sa ženama i u rimsko doba, a verovatno i tokom prethodnog gvozdenog doba, kao i u novijoj istoriji, snažno ukazuje na to da se ova tradicija održala kroz period nakon pada Rimskog carstva, srednji vek i rani novi vek.

Crteži iz kamenog doba, od kojih neki datiraju od pre 24.000 godina, pokazuju da je pećina imala važnu ritualnu ili versku ulogu i u mnogo ranijem periodu.

Među najstarijim crtežima nalazi se 11 konja, pet ženki jelena, četiri mužjaka jelena, četiri ogromna divlja goveda, jedna divokoza i još dve životinje čiju vrstu nije moguće pouzdano utvrditi. Pored njih, na zidovima se nalazi i više od 80 apstraktnih znakova, uključujući pravougaonike, prave i talasaste linije, čije značenje do danas nije razjašnjeno.

Arheolozi su pronašli i komad nakita iz paleolita – kameni privezak sa rupom za provlačenje uzice – koji je namerno postavljen ispred oslikanog zida. Istraživači veruju da je ostavljen kao zavetni dar, možda namenjen duhu zemlje, životinja ili predaka.

 

 

Ipak, još ređi i neobičniji od samih crteža jesu ostaci građevinskih struktura unutar pećine, napravljenih od namerno polomljenih stalaktita i stalagmita. Među njima se nalaze kružne strukture, platforme, staze, pa čak i jednostavne stepenice. Veruje se da ove strukture potiču iz približno istog perioda kao i crteži, mada postoji mogućnost da su čak i starije.

Najviše arheoloških dokaza o mogućoj povezanosti pećine sa ljudskom plodnošću potiče iz rimskog perioda. Istraživanja koja su još u toku do sada su otkrila najmanje 120 natpisa. Od malog broja natpisa koji su dosad protumačeni, većinu su ostavile žene, a posvećeni su rimskoj boginji koja se naziva Domina („Gospa“) ili Malaci, što bi moglo da bude ime ili titula božanstva.

U rimsko doba počasna titula domina često se povezivala sa boginjom plodnosti i ženskog zdravlja poznatom kao Bona Dea, što doslovno znači "Dobra boginja". Zanimljivo je da se i njeno glavno svetilište u Rimu nalazilo u pećini sa svetom vodom, baš kao u španskom nalazištu. Jedna od njenih titula bila je Feminea Dea, odnosno "boginja žena".

Značenje reči Malaci još nije u potpunosti razjašnjeno. Moguće je da je to bilo lično ime boginje, pa bi izraz označavao "Gospu Malaci". Druga mogućnost je da je reč sačuvala prvobitni naziv pećine na lokalnom jeziku koji je danas uglavnom nestao, što bi značilo "Gospa iz Malacija". Takođe, mogla bi da predstavlja titulu ili osobinu božanstva.

 

 

Područje je vekovima bilo pod uticajem doseljenika sa Bliskog istoka – Feničana, naroda koji je govorio semitskim jezicima. Oni su ponekad koristili reč m’lakh, verovatno izgovaranu „malak“, za božanske glasnike ili posrednička ispoljavanja nekog božanstva.

Postoji i mogućnost da je naziv Malaci posredno povezan sa još jednom rečju iz drevnog zapadnog Sredozemlja – mlaka, koja se možda izgovarala "malaka". Etrurci su je koristili za označavanje svetih zaveta ili zavetnih darova.

Međutim, bez obzira na tačno značenje i poreklo naziva Malaci, najvažnija karakteristika ove španske pećine jeste izuzetno dug vremenski period tokom kojeg je, prema dosadašnjim nalazima, imala ritualni i verski značaj.

Osim jednog drevnog lokaliteta australijskih Aboridžina, na kojem je zabeležena ritualna tradicija stara oko 25.000 godina, španska Pećina žena mogla bi se pokazati kao najstarije sveto mesto na svetu koje su ljudi iznova koristili tokom milenijuma.

Prema navodima autora, period ponovljene ritualne upotrebe pećine Kova Doneš više je od deset puta duži od istorije najstarijih crkava, sinagoga ili hinduističkih hramova na svetu.

- Ono što Kova Doneš čini toliko neobičnom jeste činjenica da je pećina iznova korišćena u ritualne i ceremonijalne svrhe tokom najmanje 24.000 godina. Njeni arheološki ostaci iz paleolita, kasnijih praistorijskih perioda i rimskog doba izuzetno su značajni svaki za sebe. Međutim, posmatrani zajedno, oni predstavljaju zaista izvanredan skup nalaza od globalnog značaja, koji čuva tragove jedinstvenog niza događaja - izjavio je dr Aitor Ruiz Redondo, jedan od rukovodilaca istraživanja pećine Kova Doneš sa univerziteta u Saragosi i Sautemptonu.

BONUS VIDEO