Evo šta se dešava nakon smrti: Konačno otkriveno sve (FOTO/VIDEO)

Najnovija studija pokazuje da emitujemo vidljivu svetlost koja nestaje kada umremo!

Život je zaista blistav, prema eksperimentu koji su sproveli istraživači sa Univerziteta u Kalgariju i Nacionalnog istraživačkog saveta Kanade, piše ScienceAlert.

Neobičan eksperiment na miševima i listovima dve različite biljne vrste otkrio je direktne fizičke dokaze o jezivom fenomenu "biofotona" koji prestaje nakon smrti, što sugeriše da bi sva živa bića, uključujući i ljude, mogla bukvalno da sijaju zdravljem, sve dok to ne učinimo.

Na prvi pogled, ovi nalazi mogu delovati pomalo marginalno. Teško je ne povezati naučna istraživanja bioloških elektromagnetnih emisija sa opovrgnutim i paranormalnim tvrdnjama o aurama i pražnjenjima koja okružuju žive organizme.

Pogledajte snimak ispod za rezime istraživanja:

Štaviše, čak i u teoriji, vidljive talasne dužine svetlosti koju emituju biološki procesi trebalo bi da budu toliko slabe da ih lako preplavi intenzivan sjaj ambijentalnih elektromagnetnih talasa u okruženju i zračeća toplota koju generiše naš metabolizam, što otežava precizno praćenje celog tela.

Ipak, fizičar sa Univerziteta u Kalgariju, Vahid Salari, i njegov tim tvrde da su upravo to posmatrali - ultraslabu emisiju fotona (USP) koju proizvodi nekoliko živih životinja u jakom kontrastu sa njihovim neživim telima, kao i u nekoliko biljnih listova.

Nauka koja stoji iza biofotona je sama po sebi kontroverzna ideja. Raznovrsni biološki procesi očigledno generišu svetle prikaze svetlosti u obliku hemiluminescencije . Decenijama je spontano prskanje svetlosnih talasa dužine od 200 do 1.000 nanometara beleženo iz manje očiglednih reakcija među širokim spektrom živih ćelija, od tkiva kravljeg srca do bakterijskih kolonija .

Snažan kandidat za izvor ovog zračenja je efekat različitih reaktivnih vrsta kiseonika koje žive ćelije proizvode kada su izložene stresovima poput toplote, otrova, patogena ili nedostatka hranljivih materija.

Foto: Printskrin/pubs.acs.org

Na primer, s obzirom na dovoljan broj molekula vodonik-peroksida, materijali poput masti i proteina mogu proći kroz transformacije koje pokreću njihove elektrone u većoj brzini i izbacuju jedan ili dva odgovarajuće energetska fotona dok se vraćaju na svoje mesto.

Imanje načina daljinskog praćenja stresa pojedinačnih tkiva kod celih ljudskih ili životinjskih pacijenata, ili čak među usevima ili bakterijskim uzorcima, moglo bi tehničarima i medicinskim specijalistima pružiti moćan, neinvazivan alat za istraživanje ili dijagnostiku.

Da bi utvrdili da li se proces može primeniti sa izolovanih tkiva na cele žive subjekte, istraživači su koristili uređaje sa spregnutim naelektrisanjem za umnožavanje elektrona i kamere sa spregnutim naelektrisanjem kako bi uporedili najslabije emisije iz celih miševa - prvo živih, zatim mrtvih.

Četiri imobilisana miša su pojedinačno smeštena u tamnu kutiju i snimana sat vremena, pre nego što su eutanazirani i snimani još sat vremena. Zagrejani su do telesne temperature čak i nakon smrti, kako bi se sprečilo da toplota bude varijabla.

Foto: Shutterstock

Istraživači su otkrili da mogu da uhvate pojedinačne fotone u vidljivom pojasu svetlosti koji iskaču iz ćelija miša pre i posle smrti. Razlika u broju ovih fotona bila je jasna, sa značajnim padom UPE u periodu merenja nakon što su eutanazirani.

Proces sproveden na listovima talske krese ( Arabidopsis thaliana ) i patuljastog kišobrana (Heptapleurum arboricola ) pokazao je slično smele rezultate. Stresiranje biljaka fizičkim povredama i hemijskim agensima pružilo je snažne dokaze da reaktivne vrste kiseonika zapravo mogu biti uzrok mekog sjaja.

- Naši rezultati pokazuju da su oštećeni delovi na svim listovima bili znatno svetliji od neoštećenih delova listova tokom svih 16 sati snimanja - izveštavaju istraživači .

Eksperiment podstiče spekulacije da bi nam i najslabiji eterični sjaj koji proizvode ćelije pod stresom jednog dana mogao reći da li smo u blistavom zdravlju.

Ovo istraživanje je objavljeno u časopisu „The Journal of Physical Chemistry Letters“ .

BONUS VIDEO